adjectivefirst/second-declension adjective
altiusculus
altiusculus (feminine altiuscula, neuter altiusculum)
Classical[aɫ.tiˈʊs.kʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[al.t͡siˈus.ku.lus]
Meaning
- adjectiverather (too) high, tall
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | altiusculus | altiuscula | altiusculum |
| genitive | altiusculī | altiusculae | altiusculī |
| dative | altiusculō | altiusculae | altiusculō |
| accusative | altiusculum | altiusculam | altiusculum |
| ablative | altiusculō | altiusculā | altiusculō |
| vocative | altiuscule | altiuscula | altiusculum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | altiusculī | altiusculae | altiuscula |
| genitive | altiusculōrum | altiusculārum | altiusculōrum |
| dative | altiusculīs | altiusculīs | altiusculīs |
| accusative | altiusculōs | altiusculās | altiuscula |
| ablative | altiusculīs | altiusculīs | altiusculīs |
| vocative | altiusculī | altiusculae | altiuscula |
altĭuscŭlus, a, um,
I. adj. dim. [altus], rather high, a little too high (only in the foll. exs.): usus est calceamentis altiusculis, * Suet. Aug. 73.—Adv.: altĭuscŭlē, somewhat highly, App. M. 8 fin.; 2, p. 117, 34 Elm.
Origins
From altior (“higher, taller”) (comparative of altus) + -culus; the stem of the comparative suffix -ior, -ius (genitive -iōris) originally ended in *s.