noun · masculinethird declension
allevātor
allevātor m (genitive allevātōris)
Meaning
- one who lifts, raises
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | absolūtor | absolūtōrēs |
| genitive | absolūtōris | absolūtōrum |
| dative | absolūtōrī | absolūtōribus |
| accusative | absolūtōrem | absolūtōrēs |
| ablative | absolūtōre | absolūtōribus |
| vocative | absolūtor | absolūtōrēs |
allĕvātor (adl-), ōris, m. id.,
I. one who lifts or raises up:
humilium, Tert. adv. Marc. 4, 36 (after the Heb. ).