noun · neutersecond declension
allevāmentum
allevāmentum n (genitive allevāmentī)
Meaning
- mitigation
- relief, alleviation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | allevāmentum | allevāmenta adlevāmenta |
| genitive | allevāmentī adlevāmentī | allevāmentōrum adlevāmentōrum |
| dative | allevāmentō adlevāmentō | allevāmentīs adlevāmentīs |
| accusative | allevāmentum | allevāmenta adlevāmenta |
| ablative | allevāmentō adlevāmentō | allevāmentīs adlevāmentīs |
| vocative | allevāmentum | allevāmenta adlevāmenta |
allĕvāmentum (adl-), i, n. 1. allĕvo,
I. a means of alleviating, alleviation:
sine ullo remedio atque adlevamento, Cic. Sull. 23 fin.Origins
Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *-mn̥tom Proto-Italic *-mentom Latin -mentum Latin allevāmentum From allevō + -mentum.