alimentum
Meaning
- neuterfood, nourishment, nutriment, sustenance, provisions
prīma Cerēs homine ad meliōra alimenta vocātō
Having called man to better nourishment, Ceres first exchanged acorns with more useful food. (See Ceres (mythology).)8 CE, Ovidius, Fasti 4.401–402 - neuterobligation to one's parents
neque enim hac nos patria lege genuit aut educavit, ut nulla quasi alimenta exspectaret a nobis
Neither did this country give birth to or educate us, only to expect no sustenance in return.54 BCE – 51 BCE, Cicero, De re publica 1.4
Latīnē defined in Latin in our graded readers
cibus, quō quid aliturChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Alere · Nutrire · Nutricare
Alere (from ἄλθω) denotes nourishment, as conducive to development and growth; nutrire and nutricare, only as it prolongs and secures existence. Or, alimenta adjuvant, nutrimenta sustentant. Cic. N. D. ii. 63. Neque ali neque sustentari. Nutrire involves a general notion; nutricare is usually applied more particularly to brutes. (ii. 99.)
Alimenta · Penus · Cibus · Esca · Edulia · Cibare · Pascere
1. Alimenta and penus are victuals in general, meat and drink; alimenta, mostly with reference to the wants of an individual; penus, to the wants of a whole family. Cibus and esca denote ‘food,’ in opposition to drink. Cic. Fin. i. 11, and ii. 28. Cibus (from γεύω, to chew), natural food, as a means of nourishment; esca (from ἔδω), ‘the food’ that is artificially prepared as a dish. Hence cibus denotes the food of brutes also; but esca, only a bait, prepared as it were like a dish, and set before them. Cic. N. D. ii. 47. Animalia cibum partim dentibus capessunt: compare this with ii. 23. Dii nec escis nec potionibus vescuntur. 2. Cibaria are the most general and usual sorts of food; edulia are savory and select sorts of food. Suet. Tib. 46. Comites nunquam salario, cibariis tantum sustentavit; compare with Cal. 40. Pro eduliis certum statumque exigebatur. 3. Cibare means to feed with one’s hand, as nurses, etc.; pascere (from πάσασθαι), only to give out food, as a feeder or master. Suet. Tib. 72. Draconem manu sua cibaturus; compare with Vesp. 18. Sineret se plebeculam pascere. (v. 192.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | alimentum | alimenta |
| genitive | alimentī | alimentōrum |
| dative | alimentō | alimentīs |
| accusative | alimentum | alimenta |
| ablative | alimentō | alimentīs |
| vocative | alimentum | alimenta |
alimenta corporis, Cic. Univ. 6: plus alimenti est in pane quam in ullo alio, Cels. 2, 18; so id. 8, 1; Plin. 17, 13, 20: alimenta reponere in hiemem, Quint. 2, 16, 16; Suet. Tib. 54; cf. Tac. A. 6, 23: alimenta petens, Vulg. Gen. 41, 55: alimenta negare, Ov. Tr 5, 8, 13: habentes alimenta et quibus tegamur, Vulg. 1 Tim. 6, 8.—In the jurists: alimenta, all things which pertain to the support of life, aliment, maintenance, support, Dig. 34, tit. 1, De alimentis, and 1. 6.— Poet. (very freq. in Ovid): picem et ceras, alimentaque cetera flammae, Ov. M. 14, 532: concipit Iris aquas, alimentaque nubibus affert, id. ib. 1, 271: lacrimaeque alimenta fuere, tears were his food, id. ib. 10, 75 (cf.: fuerunt mihi lacrimae meae panes die ac nocte, Vulg. Psa. 41, 4): ignis, Ov. M. 8, 837. —Trop.: vitiorum, Ov. M. 2, 769: furoris, id. ib. 3, 479: addidit alimenta rumoribus, gave new support to the rumors, Liv. 35, 23 fin.: alimentum famae, Tac. H. 2, 96: alimentum virtutis honos, Val. Max. 2, 6, 5.— Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Derived from alō (“to nourish, sustain”) + -mentum (“instrument, medium”).
- Catalanaliment
- Frenchaliment
- Italianalimento
- Occitanaliment
- Portuguesealimento
- Romanianaliment
- Spanishalimento
- Englishaliment
- GermanAlimente
- Galicianalimento
In English words that came into English from alimentum
- alimentalimentum