adjectivefirst/second-declension adjective
ālārius1
ālārius (feminine ālāria, neuter ālārium)
Classical[aːˈɫaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[aˈlaː.ri.us]
Meaning
- adjectiveOf or pertaining to the wings of an army, that is upon the wing.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ālārius | ālāria | ālārium |
| genitive | ālāriī | ālāriae | ālāriī |
| dative | ālāriō | ālāriae | ālāriō |
| accusative | ālārium | ālāriam | ālārium |
| ablative | ālāriō | ālāriā | ālāriō |
| vocative | ālārie | ālāria | ālārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ālāriī | ālāriae | ālāria |
| genitive | ālāriōrum | ālāriārum | ālāriōrum |
| dative | ālāriīs | ālāriīs | ālāriīs |
| accusative | ālāriōs | ālāriās | ālāria |
| ablative | ālāriīs | ālāriīs | ālāriīs |
| vocative | ālāriī | ālāriae | ālāria |
ālārĭus, a, um (less freq. ālāris, e), adj. ala.—In milit. lang.,
I. that is upon the wing (of an army), of the wing (opp. legionarii, v. ala, II. E.):
cohortes alariae et legionariae, i. e. of the allies, Caes. B. C. 1, 73: cum cohortibus alariis, Liv. 10, 40 Weissenb.: alarii equites, id. 40, 40; so Tac. A. 3, 39; 4, 73; 12, 27 al.—Subst., the form ālārĭus, * Cic. Fam. 2, 17: ut ad speciem alariis uteretur, auxiliaries, allies, Caes. B. G. 1, 51.—The form ālāris, e: inter legionarios aut alares, Tac. H. 2, 94: alares Pannonii, id. A. 15, 10: alares exterruit, id. ib. 15, 11.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ālārius adj.
ala, of the wing (of an army): cohortes, Cs.: equites, L., Ta. — Plur. as subst, auxiliary troops: ad speciem alariis uti, Cs.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂eǵ-?
- Latinālārius
Proto-Indo-European *h₂eḱs-der. Proto-Italic *aksis Latin axis Latin *axla Latin āla Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin ālārius From āla (“wing”) + -ārius (suffix forming relational adjectives and agent nouns).