noun · neutersecond declension
agōnium
agōnium n (genitive agōniī or agōnī)
Classical[aˈɡoː.ni.ũː]Ecclesiastical[aˈɡɔː.ni.um]
Meaning
- The day in which the sacrificial victims were immolated
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | agōnium | agōnia |
| genitive | agōniī agōnī | agōniōrum |
| dative | agōniō | agōniīs |
| accusative | agōnium | agōnia |
| ablative | agōniō | agōniīs |
| vocative | agōnium | agōnia |
ăgōnĭum, ii, n.: dies appellabatur, quo rex (sacrificulus) hostiam immolabat. Hostiam enim antiqui agoniam vocabant. Agonium etiam putabant deum dici praesidentem rebus agendis; Agonalia ejus festivitatem, sive quia agones dicebant montes. Agonia sacrificia, quae fiebant in monte. Hinc Romae mons Quirinalis Agonus et Collina Agonensis, Paul. ex Fest. p. 10 Müll.; and immediately foll., id. ib: Agonium id est, ludum, ob hoc dictum, quia locus, in quo ludi initio facti sunt, fuerit sine angulo; cujus festa Agonalia dicebantur; Agonium Martiale, Masurius ap. Macr. S. 1, 4.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
agōnium ī, n
a victim, beast for sacrifice, O. —Plur. for Agonalia (see Agonalis), O.
Origins
From agō (“to do”).