verbfirst conjugation
aggregō
aggregō (present infinitive aggregāre, perfect active aggregāvī, supine aggregātum)
Classical[ˈaɡ.ɡrɛ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈaɡ.ɡre.ɡo]
Meaning
- to bring, attach or add to a crowd or flock; lump together
- reflexiveto attach to oneself, follow or adhere to
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | aggregō | aggregābam | aggregābō | aggregāvī | aggregāveram | aggregāverō aggregārō |
| 2nd sg. | aggregās | aggregābās | aggregābis | aggregāvistī aggregāstī | aggregāverās aggregārās | aggregāveris |
| 3rd sg. | aggregat | aggregābat | aggregābit | aggregāvit | aggregāverat aggregārat | aggregāverit aggregārit |
| 1st pl. | aggregāmus | aggregābāmus | aggregābimus | aggregāvimus | aggregāverāmus | aggregāverimus aggregārimus |
| 2nd pl. | aggregātis | aggregābātis | aggregābitis | aggregāvistis aggregāstis | aggregāverātis aggregārātis | aggregāveritis aggregāritis |
| 3rd pl. | aggregant | aggregābant | aggregābunt | aggregāvērunt aggregāvēre, aggregārunt | aggregāverant aggregārant | aggregāverint aggregārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | aggregem | aggregārem | aggregāverim aggregārim | aggregāvissem aggregāssem |
| 2nd sg. | aggregēs | aggregārēs | aggregāverīs | aggregāvissēs aggregāssēs |
| 3rd sg. | aggreget | aggregāret | aggregāverit aggregārit | aggregāvisset aggregāsset |
| 1st pl. | aggregēmus | aggregārēmus | aggregāverīmus aggregārīmus | aggregāvissēmus aggregāssēmus |
| 2nd pl. | aggregētis | aggregārētis | aggregāverītis aggregārītis | aggregāvissētis aggregāssētis |
| 3rd pl. | aggregent | aggregārent | aggregāverint aggregārint | aggregāvissent aggregāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | aggregor | aggregābar | aggregābor |
| 2nd sg. | aggregāris aggregāre | aggregābāris aggregābāre | aggregāberis aggregābere |
| 3rd sg. | aggregātur | aggregābātur | aggregābitur |
| 1st pl. | aggregāmur | aggregābāmur | aggregābimur |
| 2nd pl. | aggregāminī | aggregābāminī | aggregābiminī |
| 3rd pl. | aggregantur | aggregābantur | aggregābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | aggreger | aggregārer |
| 2nd sg. | aggregēris aggregēre | aggregārēris aggregārēre |
| 3rd sg. | aggregētur | aggregārētur |
| 1st pl. | aggregēmur | aggregārēmur |
| 2nd pl. | aggregēminī | aggregārēminī |
| 3rd pl. | aggregentur | aggregārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | aggregā | aggregāre |
| pres. 2nd pl. | aggregāte | aggregāminī |
| fut. 2nd sg. | aggregātō | aggregātor |
| fut. 3rd sg. | aggregātō | aggregātor |
| fut. 2nd pl. | aggregātōte | — |
| fut. 3rd pl. | aggregantō | aggregantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | aggregāre | aggregārī |
| perfect infinitive | aggregāvisse aggregāsse | aggregātum esse |
| future infinitive | aggregātūrum esse | aggregātum īrī |
| present participle | aggregāns | — |
| perfect participle | — | aggregātus aggregāta, aggregātā, aggregātae, aggregātam, aggregātārum, aggregātās, aggregātī, aggregātōrum, aggregātōs |
| future participle | aggregātūrus aggregātūra, aggregātūrā, aggregātūrae, aggregātūram, aggregātūrārum, aggregātūrās, aggregātūre, aggregātūrī, aggregātūrīs, aggregātūrō, aggregātūrōrum, aggregātūrōs, aggregātūrum | aggregandus aggreganda, aggregandā, aggregandae, aggregandam, aggregandārum, aggregandās, aggregande, aggregandīs, aggregandōrum, aggregandōs |
gerundaggregandī, aggregandō, aggregandumsupineaggregātum, aggregātū
ag-grĕgo (adg-), āvi, ātum, 1, v. a. grex, grego. *
I. To bring or add to a flock: ADGREGARE: ad gregem ducere, Paul. ex Fest. p. 23 Müll.—Hence,
II. To add to something: se adgregare, to attach one's self to, to follow or adhere to (more rare than adjungere, and only in prose, but class.):
si secum suos eduxerit, et eodem ceteros naufragos adgregaverit, Cic. Cat. 1, 12: filium eodem indicio ad patris interitum, to implicate in, id. Vatin. 10, 25: te semper in nostrum numerum adgregare soleo, to add to, reckon among, id. Mur. 7, 16: meam voluntatem ad summi viri dignitatem adgregāssem, had shown my zeal for the increase of his reputation, id. Fam. 1, 9: se ad eorum amicitiam, to join or ally themselves to, Caes. B. G. 6, 12; Vell. 2, 91: oppidani adgregant se Amphotero, Curt. 4, 5; and instead of se adgregare, the pass.: ne desciscentibus adgregarentur, Suet. Ner. 43.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
aggregō (ad-g-) āvī, ātus, āre,
to add to a flock, bring together in a flock. — Fig., to attach, join, include: te in nostrum numerum, count you one of us: se ad eorum amicitiam, joined their alliance, Cs.—To connect: filium ad patris interitum, i. e. to implicate in. — To collect, bring together, make one body: se: eodem naufragos.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinaggregō
Latin grex Proto-Italic *-āzi ▲ Latin -ereinflu. Latin -āre Latin gregō Latin aggregō From ad- + gregō (“collect, assemble”).
Descendants
- Catalanagregar
- Frenchagréger
- Romanianagregafrom French agréger
- Italianaggregare
- Occitanagregar
- Portugueseagregar
- Spanishagregar
- Englishaggregate
- Dutchaggregerenfrom French agréger
- Galicianagregar
In English words that came into English from aggregō
- aggregateaggregātum
- aggregationaggregātiō