LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

affirmātiō

affirmātiō f (genitive affirmātiōnis)

Meaning

  1. affirmation, declaration, assertion
  2. confirmation

Declension

declension
formsingularplural
nominativeaffirmātiōaffirmātiōnēs
genitiveaffirmātiōnisaffirmātiōnum
dativeaffirmātiōnīaffirmātiōnibus
accusativeaffirmātiōnemaffirmātiōnēs
ablativeaffirmātiōneaffirmātiōnibus
vocativeaffirmātiōaffirmātiōnēs

affirmātĭo (adf-), ōnis, f. affirmo,
I. an affirmation, declaration, confirmation, or averment of a fact or assertion: est enim jus jurandum adfirmatio religiosa, Cic. Off. 3, 29; so Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, and Cic. ib. 7: in spem venire alicujus adfirmatione de aliqua re, Caes. B. G. 7, 30: constantissima annalium adfirmatione, Plin. 28, 2, 4, § 15; multā abfirmatione abnuere, Curt. 6, 11.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinaffirmātiō

Proto-Indo-European *dʰer- Proto-Indo-European *-mos Proto-Indo-European *dʰermos Proto-Italic *θermos Proto-Italic *fermos Latin firmus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin firmō Latin affirmō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin affirmātiō From affirmō (“affirm, assert”) + -tiō.

Descendants
  • Englishaffirmation
  • Frenchaffirmation
  • Italianaffermazione
  • Portugueseafirmação
  • Romanianafirmație
  • Spanishafirmación

Quick answers

What does affirmātiō mean in Latin?
affirmātiō, a noun, means “affirmation, declaration, assertion; confirmation”.
What is the genitive of affirmātiō?
The genitive singular is affirmātiōnis. affirmātiō is feminine, third declension.
Where does affirmātiō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin affirmātiō.