noun · femininethird declension
aeternitās
aeternitās f (genitive aeternitātis)
Classical[ae̯ˈtɛr.nɪ.taːs]Ecclesiastical[eˈtɛr.ni.tas]
Meaning
- uncountableeternity (only in an abstract, non-countable sense)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | aeternitās | aeternitātēs |
| genitive | aeternitātis | aeternitātum |
| dative | aeternitātī | aeternitātibus |
| accusative | aeternitātem | aeternitātēs |
| ablative | aeternitāte | aeternitātibus |
| vocative | aeternitās | aeternitātēs |
aeternĭtas, ātis, f. id.,
I. eternity.
I. Lit.
A. Of the past and future:
fuit quaedam ab infinito tempore aeternitas, quam nulla temporum circumscriptio metiebatur, Cic. N. D. 1, 9: Tempus generale, quia nec initium nec finem habet, aeternitas est, quam Graeci αἰῶνα appellant, Victorin. in Lib. 1, 26: Tempus est pars quaedam aeternitatis, Cic. Inv. 1, 26, 39: immutabilis aeternitas, id. Tim. 5: deum nihil aliud in omni aeternitate cogitantem, id. Div. 1, 41: haec dicit excelsus et sublimis (Deus) habitans aeternitatem, Vulg. Isa. 57, 15 al. —B. Of the past: ex or ab aeternitate, from eternity:
hoc est verum ex aeternitate, Cic. Fat. 14: quod semper ex omni aeternitate rerum fuerit, id esse fatum (dicitis), id. N. D. 3, 6: si negas esse fortunam et omnia, quae fiunt quaeque futura sunt, ex omni aeternitate definita dicis esse fataliter, id. Div. 2, 7: ex omni aeternitate fluens veritas, id. ib. 1, 55: si nihil fieri potest, nisi quod ab omni aeternitate certum fuerit, quae potest esse fortuna, id. ib. 2, 7: egressus ejus ab initio, a diebus aeternitatis (fuerunt), Vulg. Mich. 5, 2.—C. Of the future:
aeternitas animorum, Cic. Tusc. 1, 17, 39 (cf.: immortalitas animorum, id. ib. 50): de aeternitate (animorum) dicere, id. ib. 33, 81: quorum (sc. Herculis, etc.) cum remanerent animi atque aeternitate fruerentur, rite di habiti sunt, id. N. D. 2, 24, 62; id. Sen. 21: Confer nostram longissimam aetatem cum aeternitate, id. Tusc. 1, 39, 94: in diem aeternitatis, Vulg. 2 Pet. 3, 18; and plur.: in perpetuas aeternitates, ib. Dan. 12, 3: in domum aeternitatis suae, to his everlasting home (of death), ib. Eccl. 12, 5.—II. Meton., of the future, duration, durability, immortality:
cedri materiae aeternitas, Plin. 13, 5, 11, § 53.— III. Trop., of the future.
A. In gen.:
mihi populus Romanus aeternitatem immortalitatemque donavit, Cic. Pis. 3; so id. Phil. 14, 13: Quidquid ex Agricola amavimus, manet mansurumque est in aeternitate temporum, famā rerum, Tac. Agr. 46: cupido aeternitatis perpetuaeque famae, Suet. Ner. 55 al.—B. Spec., in the time of the emperors, a title of the emperor (like divinitas, majestas, and the like), Eternity:
rogatus per aeternitatem tuam, ut, etc., Plin. Ep. 10, 87 ad Trajan.: adoratus aeternitatem nostram, Imp. Const. Cod. 11, 9, 2: Quae nostra sanxit aeternitas, Nov. 35 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
aeternitās ātis, f
aeternus, eternity, endlessness, immortality: tempus, pars aeternitatis: animorum. — Fig., immortality, enduring renown: mihi aeternitatem donare: ad memoriam aeternitatis, for perpetual remembrance.
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin aeternitās From aeternus (“eternal”) + -tās.
Descendants
- Catalaneternitat
- Englisheternity
- Frenchéternité
- Italianeternità
- Occitaneternitat
- Portugueseeternidade
- Romanianeternitate
- Spanisheternidad
- Galicianeternidade
- Piedmonteseeternità
In English words that came into English from aeternitās
- eternityaeternitās