LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

aetātula

aetātula f (genitive aetātulae)

Meaning

  1. youth (tender age of childhood)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeaetātulaaetātulae
genitiveaetātulaeaetātulārum
dativeaetātulaeaetātulīs
accusativeaetātulamaetātulās
ablativeaetātulāaetātulīs
vocativeaetātulaaetātulae

aetātŭla, ae, f. dim. aetas,
I. a youthful, tender, or effeminate age: in munditiis, mollitiis deliciisque aetatulam agere, Plaut. Ps. 1, 2, 40: integra, Caecil. ap. Gell. 2, 23, 10 (Com. Rel. p. 52 Rib.): in primis puerorum aetatulis, Cic. Fin. 5, 20, 55: monuit, ut parcius aetatulae indulgeret, Suet. Claud. 16 (cf. Galb. 20: cupide fruaris aetate tuā).

Quick answers

What does aetātula mean in Latin?
aetātula, a noun, means “youth (tender age of childhood)”.
What is the genitive of aetātula?
The genitive singular is aetātulae. aetātula is feminine, first declension.