adjectivefirst/second-declension adjective
aequoreus
aequoreus (feminine aequorea, neuter aequoreum)
Classical[ae̯ˈkʷɔ.re.ʊs]Ecclesiastical[eˈkʷɔː.re.us]
Meaning
- adjectiverelationalOf or pertaining to the sea.
dum petit īnfirmīs nimium sublīmia pennīs Īcarus aequoreās nōmine fēcit aquās. While seeking – on fragile wings! – overly lofty [heights], Icarus conferred sea waters with his name.
(See: Icarus; Icarian Sea.)8 CE – 12 CE, Ovidius, Tristia 1.89–90
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | aequoreus | aequorea | aequoreum |
| genitive | aequoreī | aequoreae | aequoreī |
| dative | aequoreō | aequoreae | aequoreō |
| accusative | aequoreum | aequoream | aequoreum |
| ablative | aequoreō | aequoreā | aequoreō |
| vocative | aequoree | aequorea | aequoreum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | aequoreī | aequoreae | aequorea |
| genitive | aequoreōrum | aequoreārum | aequoreōrum |
| dative | aequoreīs | aequoreīs | aequoreīs |
| accusative | aequoreōs | aequoreās | aequorea |
| ablative | aequoreīs | aequoreīs | aequoreīs |
| vocative | aequoreī | aequoreae | aequorea |
aequŏrĕus, a, um, adj. aequor,
I. of or pertaining to the sea (only poet.):
rex, Neptune, Ov. M. 8, 604: Britanni, the Britons surrounded by the sea, id. ib. 15, 753: genus, the ocean kind, fish, Verg. G. 3, 243: aquae, Mart. 10, 51 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
aequoreus adj.
aequor, of the sea, marine: rex, Neptune, O.: Britanni, islanders, O.: genus, i. e. fish, V.
Origins
From aequor (“even surface of the sea; sea”), from aequus (“even, flat”).
Descendants
- Englishaequoreal
- Italianequoreo
- Portugueseequóreo
- TranslingualAequorea
In English words that came into English from aequoreus
- aequorealaequoreus