adjectivethird-declension one-termination adjective
aequipollēns
aequipollēns (genitive aequipollentis)
Classical[ae̯.kʷɪˈpɔl.lẽːs]Ecclesiastical[e.kʷiˈpɔl.lens]
Meaning
- one terminationequivalent (having equal value or significance)
- one terminationequipollent
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | aequipollēns | aequipollēns | aequipollēns |
| genitive | aequipollentis | aequipollentis | aequipollentis |
| dative | aequipollentī | aequipollentī | aequipollentī |
| accusative | aequipollentem | aequipollentem | aequipollēns |
| ablative | aequipollentī aequipollente | aequipollentī aequipollente | aequipollentī aequipollente |
| vocative | aequipollēns | aequipollēns | aequipollēns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | aequipollentēs | aequipollentēs | aequipollentia |
| genitive | aequipollentium | aequipollentium | aequipollentium |
| dative | aequipollentibus | aequipollentibus | aequipollentibus |
| accusative | aequipollentīs aequipollentēs | aequipollentīs aequipollentēs | aequipollentia |
| ablative | aequipollentibus | aequipollentibus | aequipollentibus |
| vocative | aequipollentēs | aequipollentēs | aequipollentia |
aequĭpollens, entis, adj. aequus-polleo,
I. of equal value or significance, equivalent, a dialectic word, used several times in App. de Dogm. Plat. 3, p. 36 and 39.
Origins
- Proto-Italic*aikʷos?
- Old Latinaiquos
- Latinaequipollēns
Latin -i- Latin pollēns Latin aequipollēns From aequus (“equal”) + -i- + pollēns.
Descendants
- Catalanequipol·lent
- Englishequipollent
- Frenchéquipollent
- Italianequipollente
- Occitanequipollent
- Portugueseequipolente
- Spanishequipolente
- Galicianequipolente
In English words that came into English from aequipollēns
- equipollentaequipollēns