verbfirst conjugation
aequiperō
aequiperō (present infinitive aequiperāre, perfect active aequiperāvī, supine aequiperātum)
Classical[ae̯ˈkʷɪ.pɛ.roː]Ecclesiastical[eˈkʷiː.pe.ro]
Meaning
- transitiveto put on a level with, compare, liken
- intransitiveto be placed on an level with, become equal to, come up or attain to, equal
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | aequiperō | aequiperābam | aequiperābō | aequiperāvī | aequiperāveram | aequiperāverō aequiperārō |
| 2nd sg. | aequiperās | aequiperābās | aequiperābis | aequiperāvistī aequiperāstī | aequiperāverās aequiperārās | aequiperāveris |
| 3rd sg. | aequiperat | aequiperābat | aequiperābit | aequiperāvit | aequiperāverat aequiperārat | aequiperāverit aequiperārit |
| 1st pl. | aequiperāmus | aequiperābāmus | aequiperābimus | aequiperāvimus | aequiperāverāmus | aequiperāverimus aequiperārimus |
| 2nd pl. | aequiperātis | aequiperābātis | aequiperābitis | aequiperāvistis aequiperāstis | aequiperāverātis aequiperārātis | aequiperāveritis aequiperāritis |
| 3rd pl. | aequiperant | aequiperābant | aequiperābunt | aequiperāvērunt aequiperāvēre, aequiperārunt | aequiperāverant aequiperārant | aequiperāverint aequiperārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | aequiperem | aequiperārem | aequiperāverim aequiperārim | aequiperāvissem aequiperāssem |
| 2nd sg. | aequiperēs | aequiperārēs | aequiperāverīs | aequiperāvissēs aequiperāssēs |
| 3rd sg. | aequiperet | aequiperāret | aequiperāverit aequiperārit | aequiperāvisset aequiperāsset |
| 1st pl. | aequiperēmus | aequiperārēmus | aequiperāverīmus aequiperārīmus | aequiperāvissēmus aequiperāssēmus |
| 2nd pl. | aequiperētis | aequiperārētis | aequiperāverītis aequiperārītis | aequiperāvissētis aequiperāssētis |
| 3rd pl. | aequiperent | aequiperārent | aequiperāverint aequiperārint | aequiperāvissent aequiperāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | aequiperor | aequiperābar | aequiperābor |
| 2nd sg. | aequiperāris aequiperāre | aequiperābāris aequiperābāre | aequiperāberis aequiperābere |
| 3rd sg. | aequiperātur | aequiperābātur | aequiperābitur |
| 1st pl. | aequiperāmur | aequiperābāmur | aequiperābimur |
| 2nd pl. | aequiperāminī | aequiperābāminī | aequiperābiminī |
| 3rd pl. | aequiperantur | aequiperābantur | aequiperābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | aequiperer | aequiperārer |
| 2nd sg. | aequiperēris aequiperēre | aequiperārēris aequiperārēre |
| 3rd sg. | aequiperētur | aequiperārētur |
| 1st pl. | aequiperēmur | aequiperārēmur |
| 2nd pl. | aequiperēminī | aequiperārēminī |
| 3rd pl. | aequiperentur | aequiperārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | aequiperā | aequiperāre |
| pres. 2nd pl. | aequiperāte | aequiperāminī |
| fut. 2nd sg. | aequiperātō | aequiperātor |
| fut. 3rd sg. | aequiperātō | aequiperātor |
| fut. 2nd pl. | aequiperātōte | — |
| fut. 3rd pl. | aequiperantō | aequiperantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | aequiperāre | aequiperārī |
| perfect infinitive | aequiperāvisse aequiperāsse | aequiperātum esse |
| future infinitive | aequiperātūrum esse | aequiperātum īrī |
| present participle | aequiperāns | — |
| perfect participle | — | aequiperātus aequiperāta, aequiperātā, aequiperātae, aequiperātam, aequiperātārum, aequiperātās, aequiperātī, aequiperātōrum, aequiperātōs |
| future participle | aequiperātūrus aequiperātūra, aequiperātūrā, aequiperātūrae, aequiperātūram, aequiperātūrārum, aequiperātūrās, aequiperātūre, aequiperātūrī, aequiperātūrīs, aequiperātūrō, aequiperātūrōrum, aequiperātūrōs, aequiperātūrum | aequiperandus aequiperanda, aequiperandā, aequiperandae, aequiperandam, aequiperandārum, aequiperandās, aequiperande, aequiperandīs, aequiperandōrum, aequiperandōs |
gerundaequiperandī, aequiperandō, aequiperandumsupineaequiperātum, aequiperātū
aequĭpĕro, v. aequiparo.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
aequiperō āvī, ātus, āre
aequus + par, to compare, liken: cum fratre gloriam: Iovis equis dictatorem, L.—To equal, come up to, rival: alqm labore, N.: urbem dignitate, N.: voce magistrum, V.
Origins
- Proto-Italic*aikʷos?
- Old Latinaiquos
- Latinaequiperō
Latin -i- Latin par Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -o Latin aequiperō From aequus + -i- + par + -o.
Descendants
- Catalanequiparar
- Englishequiparate
- Italianequiparare
- Portugueseequiparar
- Spanishequiparar
In English words that came into English from aequiperō
- equiparateaequiparātus
- equiparationaequiparātiō