noun · neutersecond declension
aequinoctium
aequinoctium n (genitive aequinoctiī or aequinoctī)
Classical[ae̯.kʷɪˈnɔk.ti.ũː]Ecclesiastical[e.kʷiˈnɔk.t͡si.um]
Meaning
- neuterequinox
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | aequinoctium | aequinoctia |
| genitive | aequinoctiī aequinoctī | aequinoctiōrum |
| dative | aequinoctiō | aequinoctiīs |
| accusative | aequinoctium | aequinoctia |
| ablative | aequinoctiō | aequinoctiīs |
| vocative | aequinoctium | aequinoctia |
aequĭnoctĭum, i, n. aequus-nox,
I. the time of equal days and nights, the equinox, Cic. Att. 12, 28, 3; Caes. B. G. 4, 36; cf. id. ib. 5, 23, Varr. L. L. 6, § 8 Müll.:
autumnale, Liv 31, 47: vernum, id. 33, 3: aestus duobus aequinoctiis maxime tumentes et autumnali amplius quam verno, etc., Plin. 2, 97, 99, § 215.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
aequinoctium ī, n
aequus + nox, the equinox: dies aequinoctii: vernum, L.
Origins
- Proto-Italic*aikʷos?
- Old Latinaiquos
- Latinaequinoctium
Proto-Indo-European *nókʷts Proto-Italic *nok⁽ʷ⁾ts Latin nox Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin aequinoctium From aequus + nox + -ium.
Descendants
- Italianequinozio
- Frenchéquinoxefrom Old French equinoce
- Englishequinoxfrom Old French equinoce
- Portugueseequinócio
- Spanishequinoccio
- GermanÄquinoktium
- Romanianechinocțiu
- Middle Englishequinoccium
- Middle Englishequinoxium
- Middle Englishequenoxium
In English words that came into English from aequinoctium
- equinoxēquinoxium
- equinoctialaequinoctiālis