LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

aequilaterus

aequilaterus (feminine aequilatera, neuter aequilaterum)
Classical[ae̯.kʷɪˈɫa.tɛ.rʊs]Ecclesiastical[e.kʷiˈlaː.te.rus]

Meaning

  1. Late Latinadjectiveequilateral

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeaequilaterusaequilateraaequilaterum
genitiveaequilaterīaequilateraeaequilaterī
dativeaequilaterōaequilateraeaequilaterō
accusativeaequilaterumaequilateramaequilaterum
ablativeaequilaterōaequilaterāaequilaterō
vocativeaequilatereaequilateraaequilaterum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeaequilaterīaequilateraeaequilatera
genitiveaequilaterōrumaequilaterārumaequilaterōrum
dativeaequilaterīsaequilaterīsaequilaterīs
accusativeaequilaterōsaequilaterāsaequilatera
ablativeaequilaterīsaequilaterīsaequilaterīs
vocativeaequilaterīaequilateraeaequilatera

aequĭlătĕrus, a, um, adj. id.. In math.
I. equilateral; triangulus, Mart. Cap. 6, p. 229 and 230.

Origins

From aequus (“equal, even”) + latus (“side”, oblique stem later-) + -us (adjective-forming suffix).

Descendants
  • Portugueseequilátero
  • Spanishequilátero

Quick answers

What does aequilaterus mean in Latin?
aequilaterus, a adjective, means “equilateral”.
How do you pronounce aequilaterus?
In classical Latin, [ae̯.kʷɪˈɫa.tɛ.rʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [e.kʷiˈlaː.te.rus].