noun · neutersecond declension
adverbium
adverbium n (genitive adverbiī or adverbī)
Classical[adˈwɛr.bi.ũː]Ecclesiastical[adˈvɛr.bi.um]
Meaning
- neuteradverb (lexical category)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | adverbium | adverbia |
| genitive | adverbiī adverbī | adverbiōrum |
| dative | adverbiō | adverbiīs |
| accusative | adverbium | adverbia |
| ablative | adverbiō | adverbiīs |
| vocative | adverbium | adverbia |
ad-verbĭum, ii, n. verbum, in gram.,
I. an adverb, ἐπίρρημα; acc. to Priscian's expl.: pars orationis indeclinabilis, cujus significatio verbis adicitur, p. 1003 P.; Quint. 1, 5, 48; 50; 9, 3, 53; 11, 3, 87 al.
Origins
From ad- (“towards”) + verb(um) (“word”) + -ium (nominal suffix). Possibly a calque of Ancient Greek ἐπῐ́ρρημα (epĭ́rrhēma).
Descendants
- Catalanadverbi
- Englishadverb
- Frenchadverbe
- GermanAdverb
- Italianavverbio
- Portugueseadvérbio
- Romanianadverb
- Spanishadverbio
- Welshadferf