LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefirst declension

advena1

advena m or f (genitive advenae)
Classical[ˈad.wɛ.na]Ecclesiastical[ˈad.ve.na]

Meaning

  1. femininemasculineoutsider, foreigner, stranger, alien

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Exterus · Externus · Peregrinus · Alienigena · Extrarius · Extraneus · Advena · Hospes

1. Exterus and externus denote a foreigner, as one dwelling in a foreign country; whereas peregrinus, alienigena, advena, and hospes, as one who sojourns for a time in a country not his own. 2. Externus denotes a merely local relation, and is applicable to things as well as to persons; but exterus, an intrinsic relation, and is an epithet for persons only. Externæ nationes is a merely geographical expression for nations that are situated without; exteræ nationes, a political expression for foreign nations. 3. Extraneus means, that which is without us, in opp. to relatives, family, native country; whereas extrarius, in opp. to one’s self. Cic. ap. Colum. xii. Comparata est opera mulieris ad domesticam diligentiam; viri autem ad exercitationem forensem et extraneam: comp. with Juv. ii. 56. Utilitas aut in corpore posita est aut in extrariis rebus: or Quintil. vii. 2, 9, with vii. 4, 9. 4. Peregrinus is one who does not possess the right of citizenship, in opp. to civis, Sen. Helv. 6; alienigena, one born in another country, in opp. to patrius and indigena; advena, the emigrant, in opp. to indigena, Liv. xxi. 30; hospes, the foreigner, in opp. to popularis. 5. Peregrinus is the political name of a foreigner, as far as he is without the rights of a citizen and native inhabitant, with disrespect; hospes, the name given to him from a feeling of kindness, as possessing the rights of hospitality. Cic. Rull. ii. 34. Nos autem hinc Romæ, qui veneramus, jam non hospites sed peregrini atque advenæ nominabamur. (iv. 386.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeadvenaadvenae
genitiveadvenaeadvenārum
dativeadvenaeadvenīs
accusativeadvenamadvenās
ablativeadvenāadvenīs
vocativeadvenaadvenae

advĕna, ae (acc. to Valer. Prob. 1439 and 1445 P., m., f., and n., like verna; cf.
I. , however, Prisc. 677 P.: Inveniuntur quaedam ex communibus etiam neutri generi adjuncta, sed figurate per ἀλλοιότητα, ut advena, mancipium) [advenio], one who comes to a place; a foreigner, stranger, or alien; and adj., strange, foreign, alien, etc. (syn.: peregrinus, externus, exterus, alienus, alienigena; opp. indigena, native; class. both in prose and poetry).
I. Lit.: defessus perrogitandod advenas Fuit de gnatis, Pac. ap. Prisc. p. 634 P. (Trag. Rel. p. 116 Rib.): advena anus paupercula, * Ter. Heaut. 1, 1, 44: volucres, Varr. R. R. 3, 5: advenam gruem, Hor. Epod. 2, 35: illas (ciconias) hiemis, has (grues) aestatis advenas, Plin. 10, 23, 31, § 61: Zeno Citieus advena, Cic. Tusc. 5, 11 fin.: advena possessor agelli, Verg. E. 9, 2: exercitus advena, id. A. 7, 38; id. ib. 10, 460: Tibris advena, as flowing from Etruria into the Roman territory, Ov. F. 2, 68: amor advena, love for a foreign maiden, id. A. A. 1, 75: advenae reges, Liv. 4, 3; Vulg. Gen. 19, 9: advenae Romani, ib. Act. 2, 10.—
II. Fig., a stranger to a thing, i.e. ignorant, unskilled, inexperienced = ignarus: ne in nostra patria peregrini atque advenae esse videamur, Cic. de Or. 1, 58, 249; cf.: non hospites, sed peregrini atque advenae nominabamur, id. Agr. 2, 34 fin.; hence, poet. with gen.: belli, Stat. Th. 8, 556.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-eh₂ Proto-Italic *-ā Latin -a Latin advena From adveniō + -a (agent noun).

Descendants
  • Italianàvvena
  • Portugueseádvena
adjectivefirst-declension one-termination adjective
advena2
advena (genitive advenae)
Classical[ˈad.wɛ.na]Ecclesiastical[ˈad.ve.na]

Meaning

  1. one terminationforeign, alien, strange
    De animalibus advenis. Circa animalia advena seu adventitia quorum...On foreign animals. With regard to alien or foreign animals...1304, Petrus de Ferrariis [Peire de Ferrières], Statua edita per reverendum patrem dictum dominum Petrum de Ferrariis, miseratione divina sanctae Arelatensis ecclesiae archiepiscopum et cancellarium regni Sicilia, super reformatione et bono statu provinciae.
    Verum Elei haec numina advena non simpliciter talia, qualia acceperant admiserunt, sed cum domesticis quibusdam heroibus vel daemonibus ea comparantes eosdem esse iusserunt.1881, Eduard Lübbert, De Pindari carmine Olympico decimo., page 14:

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeadvenaadvenaadvena
genitiveadvenaeadvenaeadvenae
dativeadvenaeadvenaeadvenae
accusativeadvenamadvenamadvena
ablativeadvenāadvenāadvenā
vocativeadvenaadvenaadvena
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeadvenaeadvenaeadvena
genitiveadvenārumadvenārumadvenārum
dativeadvenīsadvenīsadvenīs
accusativeadvenāsadvenāsadvena
ablativeadvenīsadvenīsadvenīs
vocativeadvenaeadvenaeadvena

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-eh₂ Proto-Italic *-ā Latin -a Latin advena From adveniō + -a (agent noun).

Quick answers

What does advena mean in Latin?
advena, a noun, means “outsider, foreigner, stranger, alien”.
What is the genitive of advena?
The genitive singular is advenae. advena is masculine, first declension.
How do you pronounce advena?
In classical Latin, [ˈad.wɛ.na]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈad.ve.na].