verbthird conjugation
adūrō
adūrō (present infinitive adūrere, perfect active adussī, supine adustum)
Classical[aˈduː.roː]Ecclesiastical[aˈduː.ro]
Meaning
- to kindle, set fire to
- to singe, scorch, burn
Latīnē defined in Latin in our graded readers
flammā laedō, ūrōadūrō -ere — in Metamorphoses I, ch. 15
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adūrō | adūrēbam | adūram | adussī | adusseram | adusserō |
| 2nd sg. | adūris | adūrēbās | adūrēs | adussistī | adusserās | adusseris |
| 3rd sg. | adūrit | adūrēbat | adūret | adussit | adusserat | adusserit |
| 1st pl. | adūrimus | adūrēbāmus | adūrēmus | adussimus | adusserāmus | adusserimus |
| 2nd pl. | adūritis | adūrēbātis | adūrētis | adussistis | adusserātis | adusseritis |
| 3rd pl. | adūrunt | adūrēbant | adūrent | adussērunt adussēre | adusserant | adusserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adūram | adūrerem | adusserim | adussissem |
| 2nd sg. | adūrās | adūrerēs | adusserīs | adussissēs |
| 3rd sg. | adūrat | adūreret | adusserit | adussisset |
| 1st pl. | adūrāmus | adūrerēmus | adusserīmus | adussissēmus |
| 2nd pl. | adūrātis | adūrerētis | adusserītis | adussissētis |
| 3rd pl. | adūrant | adūrerent | adusserint | adussissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | adūror | adūrēbar | adūrar |
| 2nd sg. | adūreris adūrere | adūrēbāris adūrēbāre | adūrēris adūrēre |
| 3rd sg. | adūritur | adūrēbātur | adūrētur |
| 1st pl. | adūrimur | adūrēbāmur | adūrēmur |
| 2nd pl. | adūriminī | adūrēbāminī | adūrēminī |
| 3rd pl. | adūruntur | adūrēbantur | adūrentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | adūrar | adūrerer |
| 2nd sg. | adūrāris adūrāre | adūrerēris adūrerēre |
| 3rd sg. | adūrātur | adūrerētur |
| 1st pl. | adūrāmur | adūrerēmur |
| 2nd pl. | adūrāminī | adūrerēminī |
| 3rd pl. | adūrantur | adūrerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | adūre | adūrere |
| pres. 2nd pl. | adūrite | adūriminī |
| fut. 2nd sg. | adūritō | adūritor |
| fut. 3rd sg. | adūritō | adūritor |
| fut. 2nd pl. | adūritōte | — |
| fut. 3rd pl. | adūruntō | adūruntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | adūrere | adūrī |
| perfect infinitive | adussisse | adustum esse |
| future infinitive | adustūrum esse | adustum īrī |
| present participle | adūrēns | — |
| perfect participle | — | adustus adūrenda, adūrendā, adūrendae, adūrendam, adūrendārum, adūrendās, adūrende, adūrendīs, adūrendōrum, adūrendōs, adusta, adustā, adustae, adustam, adustārum, adustās, aduste, adustī, adustīs, adustō, adustōrum, adustōs |
| future participle | adustūrus adustūra, adustūrā, adustūrae, adustūram, adustūrārum, adustūrās, adustūre, adustūrī, adustūrīs, adustūrō, adustūrōrum, adustūrōs, adustūrum | adūrendus adūrundus |
gerundadūrendī, adūrendō, adūrendumsupineadustum, adustū
ăd-ūro, ussi, ustum, 3, v. a.,
I. to set fire to, to kindle, to set in a flame, to burn, singe, scorch (cf. accendo), etc.
I. A.. Lit., of food: hoc adustum est, * Ter. Ad. 3, 3, 71; so Hor. S. 2, 8, 68; 90: splendor quicunque est acer, adurit Saepe oculos, * Lucr. 4, 330:
Dionysius candente carbone sibi adurebat capillum, Cic. Off. 2, 7, 23; cf. id. Tusc. 5, 20, 58.—So of the Indian sages: sine gemitu aduruntur, suffer themselves to be burned, Cic. Tusc. 5, 27, 77: ignes caelestes adussisse complurium vestimenta dicebantur, Liv. 39, 22.—So in Cels., of the burning or cauterizing of a diseased limb: os eodem ferramento adurendum, 8, 2; cf. id. 5, 26, 21; 33: flammis aduri Colchicis, Hor. Epod. 5, 24: in desertis adustisque sole, Plin. 19, 1, 4, § 19.—B. Transf., to hurt, damage, consume; of locusts:
multa contactu adurentes, Plin. 11, 29, 35, § 104.— So of wind, to blast, from its effects: (arbores) aduri fervore aut flatu frigidiore, Plin. 17, 24, 37, § 216.—And also of cold and frost, to nip, to freeze: ne frigus adurat, Verg. G. 1, 92: nec vernum nascentia frigus adurat poma, Ov. M. 14, 763: adusta gelu, id. F. 4, 918: rigor nivis multorum adussit pedes, Curt. 7, 3: (leonis adipes) sanant adusta nivibus, Plin. 28, 8, 25, § 89.— II. Fig., poet. of the fire (flame) of love, to burn, inflame:
Venus non erubescendis adurit Ignibus, Hor. C. 1, 27, 14; cf.: ardores vincet adusta meos, Ov. H. 12, 180.— Hence, ădustus, a, um, P. a. A. Burned by the sun; hence, scorched, made brown, and, in gen., brown, swarthy:
si qui forte adustioris coloris ex recenti via essent, Liv. 27, 47: adustus corpora Maurus, Sil. 8, 269: lapis adusto colore, Plin. 2, 58, 59, § 149.— Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ad-ūrō ūssī, ūstus, ere,
to set on fire, kindle, scorch, parch, burn, singe: hoc, T.: panis adustus, scorched, H.: ossa flammis, H.: sine gemitu aduruntur, endure burning.—To nip, freeze, blast: ne frigus adurat, V.: Poma, O.—Of love, to burn, inflame: te Venus, H.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinadūrō
Latin ūrō Latin adūrō From ad- + ūrō.
Borrowings
- Englishadure
- Spanishadurir
- Old Frenchadurar
- Old Frenchadurir
- Old Frenchaduster
Italo-Romance
- Italianaduggere