noun · femininefirst declension
adultera
adultera f (genitive adulterae, masculine adulter)
Classical[aˈdʊɫ.tɛ.ra]Ecclesiastical[aˈdul.te.ra]
Meaning
- feminineadulteress
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | adultera | adulterae |
| genitive | adulterae | adulterārum |
| dative | adulterae | adulterīs |
| accusative | adulteram | adulterās |
| ablative | adulterā | adulterīs |
| vocative | adultera | adulterae |
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-eh₂ Proto-Italic *-ā Latin -a Latin adultera From adulter (“adulterer”) + -a (feminine suffix).