LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

adoptātiō

adoptātiō f (genitive adoptātiōnis)

Meaning

  1. adoption (of a child)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeadoptātiōadoptātiōnēs
genitiveadoptātiōnisadoptātiōnum
dativeadoptātiōnīadoptātiōnibus
accusativeadoptātiōnemadoptātiōnēs
ablativeadoptātiōneadoptātiōnibus
vocativeadoptātiōadoptātiōnēs

ădoptātĭo, ōnis, f. id.; access. form of adoptio, by which it was supplanted after the class. per.,
I. an adopting, receiving as a child, υἱοθεσία: quid propagatio nominis, quid adoptationes filiorum, Cic. Tusc. 1, 14, 31: adoptatio Theophani agitata est, id. Balb. 25, 57: ipsum illum adoptatione in regnum pervenisse, Sall. J. 11, 6: quod per praetorem fit, adoptatio dicitur; quod per populum, arrogatio, Gell. 5, 19; Tert. adv. Gent. 2, 1.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin adoptātiō From adoptō + -tiō.

Quick answers

What does adoptātiō mean in Latin?
adoptātiō, a noun, means “adoption (of a child)”.
What is the genitive of adoptātiō?
The genitive singular is adoptātiōnis. adoptātiō is feminine, third declension.