noun
admŏnĭtus
Meaning
- A reminding
admŏnĭtus, ūs, m. admoneo, used only in the abl.
I. A reminding, suggestion (class.):
acrius de claris viris locorum admonitu cogitamus, Cic. Fin. 5, 2; Ov. R. A. 729: admonitu Allobrogum praetorem misi, Cic. Cat. 3, 3, 8; Ov. F. 3, 612; Caes. B. C. 3, 92; Liv. 1, 48; Curt. 4, 13, 25; Tac. H. 3, 81.—II. Instance, request:
admonitu tuo perfeci libros, Cic. Att. 13, 18: ut Attici admonitu eam reficiendam curaret, Nep. Att. 20; Liv. 1, 48.—III. Reproof:
acrior admonitu est, Ov. M. 3, 564.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
(admonitus) —, m
admoneo, a reminding, suggestion, request.—Only abl sing.: admonitu Allobrogum: tuo. — Reproof: acrior admonitu est, more violent for the reproof, O.