LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

administrō

administrō (present infinitive administrāre, perfect active administrāvī, supine administrātum)
Classical[ad.mɪˈnɪs.troː]Ecclesiastical[ad.miˈnis.tro]

Meaning

  1. to attend upon, assist, serve
  2. figurativelyto take charge of, direct, manage, administer, do, accomplish; govern

Latīnē defined in Latin in our graded readers

cūrāre et facere; ministrāre
manage, attend to
administrō -āre — in De Bello Gallico III, ch. 9

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.administrōadministrābamadministrābōadministrāvīadministrāveramadministrāverō
administrārō
2nd sg.administrāsadministrābāsadministrābisadministrāvistī
administrāstī
administrāverās
administrārās
administrāveris
3rd sg.administratadministrābatadministrābitadministrāvitadministrāverat
administrārat
administrāverit
administrārit
1st pl.administrāmusadministrābāmusadministrābimusadministrāvimusadministrāverāmusadministrāverimus
administrārimus
2nd pl.administrātisadministrābātisadministrābitisadministrāvistis
administrāstis
administrāverātis
administrārātis
administrāveritis
administrāritis
3rd pl.administrantadministrābantadministrābuntadministrāvērunt
administrāvēre, administrārunt
administrāverant
administrārant
administrāverint
administrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.administremadministrāremadministrāverim
administrārim
administrāvissem
administrāssem
2nd sg.administrēsadministrārēsadministrāverīsadministrāvissēs
administrāssēs
3rd sg.administretadministrāretadministrāverit
administrārit
administrāvisset
administrāsset
1st pl.administrēmusadministrārēmusadministrāverīmus
administrārīmus
administrāvissēmus
administrāssēmus
2nd pl.administrētisadministrārētisadministrāverītis
administrārītis
administrāvissētis
administrāssētis
3rd pl.administrentadministrārentadministrāverint
administrārint
administrāvissent
administrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.administroradministrābaradministrābor
2nd sg.administrāris
administrāre
administrābāris
administrābāre
administrāberis
administrābere
3rd sg.administrāturadministrābāturadministrābitur
1st pl.administrāmuradministrābāmuradministrābimur
2nd pl.administrāminīadministrābāminīadministrābiminī
3rd pl.administranturadministrābanturadministrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.administreradministrārer
2nd sg.administrēris
administrēre
administrārēris
administrārēre
3rd sg.administrēturadministrārētur
1st pl.administrēmuradministrārēmur
2nd pl.administrēminīadministrārēminī
3rd pl.administrenturadministrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.administrāadministrāre
pres. 2nd pl.administrāteadministrāminī
fut. 2nd sg.administrātōadministrātor
fut. 3rd sg.administrātōadministrātor
fut. 2nd pl.administrātōte—
fut. 3rd pl.administrantōadministrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadministrāreadministrārī
perfect infinitiveadministrāvisse
administrāsse
administrātum esse
future infinitiveadministrātūrum esseadministrātum īrī
present participleadministrāns
administrante, administrantem, administrantēs, administrantī, administrantia, administrantibus, administrantis, administrantīs, administrantium
—
perfect participle—administrātus
administrāta, administrātā, administrātae, administrātam, administrātārum, administrātās, administrātī, administrātōrum, administrātōs
future participleadministrātūrus
administrātūra, administrātūrā, administrātūrae, administrātūram, administrātūrārum, administrātūrās, administrātūre, administrātūrī, administrātūrīs, administrātūrō, administrātūrōrum, administrātūrōs, administrātūrum
administrandus
gerundadministrandī, administrandō, administrandumsupineadministrātum, administrātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

bellum administrare
to have the control of the war.
iudicia administrare
to have charge of the administration of justice.
munus administrare, gerere
to perform official duties.
provinciam administrare, obtinere
to manage, govern a province.
rem domesticam, familiarem administrare, regere, curare
to keep house.
principes rem publicam administrantes or simply principes
statesmen.
rem publicam gerere, administrare, regere, tractare, gubernare
to govern, administer the state.

ad-mĭnistro, āvi, ātum, 1, v. a.
I. Lit., to be near as an aid, to attend upon, to assist, to serve (ministrum esse ad aliquam rem): conductam esse eam, quae hic administraret ad rem divinam tibi, Plaut. Ep. 3, 3, 37: omnia per sacerdotes administrabuntur, Vulg. Num. 18, 7: David in sua generatione cum administrasset, ib. Act. 13, 36: mel ad principia convivii et in secundam mensam administratur, is served up, Varr. R. R. 3, 16, 5.—Hence, with esp. ref. to the object,
II. Fig., to take charge of, to manage, guide, administer, execute, accomplish, do, perform, etc. (the most usual signif. of this word; very freq. in Cic. and the histt.): a nobis omnia populi R. semper et belli adjumenta et pacis ornamenta administrata sunt, Cic. Verr. 2, 5, 47; so, provinciam, to govern, id. ib. 2, 4, 64: leges et judicia, id. Div. in Caecil. 22: rem publicam, id. Off. 1, 25; so Liv. 6, 6, 11; cf. Drak. Liv. 6, 6, 11: bellum, Cic. Imp. Pomp. 2; id. Div. 2, 36 (a military t. t.); cf. with exercitus, id. Inv. 1, 34, 58; Herz. ad Caes. B. G. 2, 20, and Cortius ad Sall. J. 92, 9; Caes. B. G. 5, 50; id. B. C. 1, 25, 26; Nep. Chabr. 2; id. Eum. 5 al.: rem familiarem, Cic. Inv. 1, 25: negotium alicujus, id. Fam. 13, 11: neque ab uno omnia imperia administrari poterant, be issued, given, Caes. B. G. 2, 22: classem, id. B. C. 3, 18: navem, to guide, steer, id. ib. 3, 14: legionarii, qui dextram partem operis administrabant, i. e. who conducted the siege on the right side, id. ib. 2, 8: illustriores legationes, Nep. Dion. 1: oppida et fines alicujus, Sall. J. 22; cf. also Suet. Caes. 76; id. Tib. 8; id. Vitell. 5; id. Vesp. 4; so absol. (the acc. must be supplied from that which precedes): neque administrandi (sc. navigium) neque repellendi facultas dabatur, Hirt. B. Al. 21: milites neque pro opere consistere neque inter vineas sine periculo administrare poterant, nor ... pursue their work without peril, Sall. J. 92, 9: si celeriter administraverint (sc. hoc opus), Vitr. 1, 5, p. 19 Rod. (others translate administrare in this place, to put the hand to, to render service, to do one's duty, etc.).—Unus.: virtutem, innocentiam, diligentiam alicujus, to employ, Cato ap. Cic. Fam. 15, 5.

Origins

From ad- (“to, towards, at”) + ministrō (“attend, wait upon; manage; carry out”), from minister (“attendant”).

Descendants
  • Catalanadministrar
  • Englishadminister
  • Englishadministrate
  • Frenchadministrer
  • Italianamministrare
  • Portugueseadministrar
  • Romanianadministra
  • Spanishadministrar
  • Asturianalministrar

Quick answers

What does administrō mean in Latin?
administrō, a verb, means “to attend upon, assist, serve; to take charge of, direct, manage, administer, do, accomplish; govern”.
What are the principal parts of administrō?
administrō, administrāre, administrāvī, administrātum (first conjugation).
How do you pronounce administrō?
In classical Latin, [ad.mɪˈnɪs.troː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ad.miˈnis.tro].