verbfirst conjugation
administrō
administrō (present infinitive administrāre, perfect active administrāvī, supine administrātum)
Classical[ad.mɪˈnɪs.troː]Ecclesiastical[ad.miˈnis.tro]
Meaning
- to attend upon, assist, serve
- figurativelyto take charge of, direct, manage, administer, do, accomplish; govern
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | administrō | administrābam | administrābō | administrāvī | administrāveram | administrāverō administrārō |
| 2nd sg. | administrās | administrābās | administrābis | administrāvistī administrāstī | administrāverās administrārās | administrāveris |
| 3rd sg. | administrat | administrābat | administrābit | administrāvit | administrāverat administrārat | administrāverit administrārit |
| 1st pl. | administrāmus | administrābāmus | administrābimus | administrāvimus | administrāverāmus | administrāverimus administrārimus |
| 2nd pl. | administrātis | administrābātis | administrābitis | administrāvistis administrāstis | administrāverātis administrārātis | administrāveritis administrāritis |
| 3rd pl. | administrant | administrābant | administrābunt | administrāvērunt administrāvēre, administrārunt | administrāverant administrārant | administrāverint administrārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | administrem | administrārem | administrāverim administrārim | administrāvissem administrāssem |
| 2nd sg. | administrēs | administrārēs | administrāverīs | administrāvissēs administrāssēs |
| 3rd sg. | administret | administrāret | administrāverit administrārit | administrāvisset administrāsset |
| 1st pl. | administrēmus | administrārēmus | administrāverīmus administrārīmus | administrāvissēmus administrāssēmus |
| 2nd pl. | administrētis | administrārētis | administrāverītis administrārītis | administrāvissētis administrāssētis |
| 3rd pl. | administrent | administrārent | administrāverint administrārint | administrāvissent administrāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | administror | administrābar | administrābor |
| 2nd sg. | administrāris administrāre | administrābāris administrābāre | administrāberis administrābere |
| 3rd sg. | administrātur | administrābātur | administrābitur |
| 1st pl. | administrāmur | administrābāmur | administrābimur |
| 2nd pl. | administrāminī | administrābāminī | administrābiminī |
| 3rd pl. | administrantur | administrābantur | administrābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | administrer | administrārer |
| 2nd sg. | administrēris administrēre | administrārēris administrārēre |
| 3rd sg. | administrētur | administrārētur |
| 1st pl. | administrēmur | administrārēmur |
| 2nd pl. | administrēminī | administrārēminī |
| 3rd pl. | administrentur | administrārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | administrā | administrāre |
| pres. 2nd pl. | administrāte | administrāminī |
| fut. 2nd sg. | administrātō | administrātor |
| fut. 3rd sg. | administrātō | administrātor |
| fut. 2nd pl. | administrātōte | — |
| fut. 3rd pl. | administrantō | administrantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | administrāre | administrārī |
| perfect infinitive | administrāvisse administrāsse | administrātum esse |
| future infinitive | administrātūrum esse | administrātum īrī |
| present participle | administrāns administrante, administrantem, administrantēs, administrantī, administrantia, administrantibus, administrantis, administrantīs, administrantium | — |
| perfect participle | — | administrātus administrāta, administrātā, administrātae, administrātam, administrātārum, administrātās, administrātī, administrātōrum, administrātōs |
| future participle | administrātūrus administrātūra, administrātūrā, administrātūrae, administrātūram, administrātūrārum, administrātūrās, administrātūre, administrātūrī, administrātūrīs, administrātūrō, administrātūrōrum, administrātūrōs, administrātūrum | administrandus |
gerundadministrandī, administrandō, administrandumsupineadministrātum, administrātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- bellum administrare
- to have the control of the war.
- iudicia administrare
- to have charge of the administration of justice.
- munus administrare, gerere
- to perform official duties.
- provinciam administrare, obtinere
- to manage, govern a province.
- rem domesticam, familiarem administrare, regere, curare
- to keep house.
- principes rem publicam administrantes or simply principes
- statesmen.
- rem publicam gerere, administrare, regere, tractare, gubernare
- to govern, administer the state.
ad-mĭnistro, āvi, ātum, 1, v. a.
I. Lit., to be near as an aid, to attend upon, to assist, to serve (ministrum esse ad aliquam rem):
conductam esse eam, quae hic administraret ad rem divinam tibi, Plaut. Ep. 3, 3, 37: omnia per sacerdotes administrabuntur, Vulg. Num. 18, 7: David in sua generatione cum administrasset, ib. Act. 13, 36: mel ad principia convivii et in secundam mensam administratur, is served up, Varr. R. R. 3, 16, 5.—Hence, with esp. ref. to the object, II. Fig., to take charge of, to manage, guide, administer, execute, accomplish, do, perform, etc. (the most usual signif. of this word;
very freq. in Cic. and the histt.): a nobis omnia populi R. semper et belli adjumenta et pacis ornamenta administrata sunt, Cic. Verr. 2, 5, 47; so, provinciam, to govern, id. ib. 2, 4, 64: leges et judicia, id. Div. in Caecil. 22: rem publicam, id. Off. 1, 25; so Liv. 6, 6, 11; cf. Drak. Liv. 6, 6, 11: bellum, Cic. Imp. Pomp. 2; id. Div. 2, 36 (a military t. t.); cf. with exercitus, id. Inv. 1, 34, 58; Herz. ad Caes. B. G. 2, 20, and Cortius ad Sall. J. 92, 9; Caes. B. G. 5, 50; id. B. C. 1, 25, 26; Nep. Chabr. 2; id. Eum. 5 al.: rem familiarem, Cic. Inv. 1, 25: negotium alicujus, id. Fam. 13, 11: neque ab uno omnia imperia administrari poterant, be issued, given, Caes. B. G. 2, 22: classem, id. B. C. 3, 18: navem, to guide, steer, id. ib. 3, 14: legionarii, qui dextram partem operis administrabant, i. e. who conducted the siege on the right side, id. ib. 2, 8: illustriores legationes, Nep. Dion. 1: oppida et fines alicujus, Sall. J. 22; cf. also Suet. Caes. 76; id. Tib. 8; id. Vitell. 5; id. Vesp. 4; so absol. (the acc. must be supplied from that which precedes): neque administrandi (sc. navigium) neque repellendi facultas dabatur, Hirt. B. Al. 21: milites neque pro opere consistere neque inter vineas sine periculo administrare poterant, nor ... pursue their work without peril, Sall. J. 92, 9: si celeriter administraverint (sc. hoc opus), Vitr. 1, 5, p. 19 Rod. (others translate administrare in this place, to put the hand to, to render service, to do one's duty, etc.).—Unus.: virtutem, innocentiam, diligentiam alicujus, to employ, Cato ap. Cic. Fam. 15, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ad-ministrō āvī, ātus, āre,
to manage, control, guide, superintend, execute, regulate, rule, direct: provinciam: rem p., C., L.: bellum, Cs.: per homines honestissimos leges: legationes per Dionem, N.: alqd privato consilio, Cs.: inter vineas sine periculo, pursue their work without peril, S.
Origins
From ad- (“to, towards, at”) + ministrō (“attend, wait upon; manage; carry out”), from minister (“attendant”).
Descendants
- Catalanadministrar
- Englishadminister
- Englishadministrate
- Frenchadministrer
- Italianamministrare
- Portugueseadministrar
- Romanianadministra
- Spanishadministrar
- Asturianalministrar