noun · neutersecond declension
adminiculum
adminiculum n (genitive adminiculī)
Classical[ad.mɪˈnɪ.kʊ.ɫũː]Ecclesiastical[ad.miˈniː.ku.lum]
Meaning
- neutera prop, stay, support
Iam vērō vītēs sīc clāviculīs adminicula tamquam manibus adprehendunt atque ita sē ērigunt ut animantēs.
The vines we see take hold on props with their tendrils, as if with hands, and raise themselves as if they were animated. - neutersupport, help, aid, assistance
- neuterassistant, auxiliary
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | adminiculum | adminicula |
| genitive | adminiculī | adminiculōrum |
| dative | adminiculō | adminiculīs |
| accusative | adminiculum | adminicula |
| ablative | adminiculō | adminiculīs |
| vocative | adminiculum | adminicula |
admĭnĭcŭlum, i, n. ad-manus, prop.,
I. that on which the hand may rest, then in gen., a prop, stay, support.
I. Lit.
A. Orig. in the language of vine-dressers, the stake or pole to which the vine clings, and by which it is supported:
vites claviculis adminicula, tamquam manibus apprehendunt, atque ita se erigunt, ut animantes, Cic. N. D. 2, 47: adminiculorum ordines, capitum jugatio, id. Sen. 15; so Plin. 17, 24, 36, § 215; cf. Drak. Liv. 6, 1, 4.— Hence, B. In gen., of any prop, stay, or support, assistance: adminicula hominum, i. e. oxen, implements of agriculture, etc., Varr. R. R. 1, 17; Liv. 21, 36:
motam (Junonem) sede sua parvi molimenti adminiculis, id. 5, 22: adminicula gubernandi addidit Tiphys, means of steering, the rudder, Plin. 7, 56, 57, § 209; cf. id. 11, 37, 61, § 162. —II. Trop., support, aid, auxiliary, assistant (class.):
ad legionem cum itant, adminiculum eis danunt aliquem cognatum, an assistant, Plaut. Most. 1, 2, 48: hanc igitur partem relictam explebimus, nullis adminiculis, sed, ut dicitur, Marte nostro, Cic. Off. 3, 7: natura solitarium nihil amat, semperque ad aliquod tamquam adminiculum adnititur, id. Lael. 23 fin.: quo primo adminiculo erecta erat (urbs), eodem innisa M. Furio principe stetit, Liv. 6, 1: id senectuti suae adminiculum fore, id. 10, 22: egere adminiculis, ut in commune consulat, Tac. A. 12, 5; so, in militia aut via fessus adminiculum oro, id. ib. 14, 54: nullius externi indigens adminiculi, Amm. 24, 8; 21, 12; 14, 6: Quibus debetis esse adminiculo, Vulg. Esth. 16, 20.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
adminiculum ī, n
MA-, MAN-.—In vineyards, a stake, prop: vites adminicula adprehendunt: adminiculorum ordines.—In gen., a support, stay: ipsis adminiculis prolapsis, the limbs, L.: corporis, Cu. — Fig., help, aid: id senectuti suae adminiculum fore, L.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinadminiculum
Proto-Indo-European *(s)meh₂-der. Proto-Italic *manus Latin manus Latin -culum Latin adminiculum From ad- (“at”) + manus (“hand”) + -culum (“tool”).
Descendants
- Catalanadminicle
- Englishadminicle
- Italianammennicolo
- Portugueseadminículo
- Spanishadminículo