LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation, suppletive

allicefaciō

allicefaciō (present infinitive allicefacere, perfect active allicefēcī, supine allicefactum)
Classical[al.lɪ.kɛˈfa.ki.oː]Ecclesiastical[al.li.t͡ʃeˈfaː.t͡ʃi.o]
adlicefaciō

Meaning

  1. suppletiveto allure, entice, seduce

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.allicefaciōallicefaciēbamallicefaciamallicefēcīallicefēceramallicefēcerō
2nd sg.allicefacisallicefaciēbāsallicefaciēsallicefēcistīallicefēcerāsallicefēceris
3rd sg.allicefacitallicefaciēbatallicefacietallicefēcitallicefēceratallicefēcerit
1st pl.allicefacimusallicefaciēbāmusallicefaciēmusallicefēcimusallicefēcerāmusallicefēcerimus
2nd pl.allicefacitisallicefaciēbātisallicefaciētisallicefēcistisallicefēcerātisallicefēceritis
3rd pl.allicefaciuntallicefaciēbantallicefacientallicefēcērunt
allicefēcēre
allicefēcerantallicefēcerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.allicefaciamallicefaceremallicefēcerimallicefēcissem
2nd sg.allicefaciāsallicefacerēsallicefēcerīsallicefēcissēs
3rd sg.allicefaciatallicefaceretallicefēceritallicefēcisset
1st pl.allicefaciāmusallicefacerēmusallicefēcerīmusallicefēcissēmus
2nd pl.allicefaciātisallicefacerētisallicefēcerītisallicefēcissētis
3rd pl.allicefaciantallicefacerentallicefēcerintallicefēcissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.allicefīōallicefīēbamallicefīam
2nd sg.allicefīsallicefīēbāsallicefīēs
3rd sg.allicefitallicefīēbatallicefīet
1st pl.allicefīmusallicefīēbāmusallicefīēmus
2nd pl.allicefītisallicefīēbātisallicefīētis
3rd pl.allicefīuntallicefīēbantallicefīent
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.allicefīamallicefierem
2nd sg.allicefīāsallicefierēs
3rd sg.allicefīatallicefieret
1st pl.allicefīāmusallicefierēmus
2nd pl.allicefīātisallicefierētis
3rd pl.allicefīantallicefierent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.alliceface
allicefac
allicefī
pres. 2nd pl.allicefaciteallicefīte
fut. 2nd sg.allicefacitōallicefītō
fut. 3rd sg.allicefacitōallicefītō
fut. 2nd pl.allicefacitōteallicefītōte
fut. 3rd pl.allicefaciuntōallicefīuntō
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveallicefacereallicefierī
perfect infinitiveallicefēcisseallicefactum esse
future infinitiveallicefactūrum esseallicefactum īrī
present participleallicefaciēns—
perfect participle—allicefactus
allicefacta, allicefactā, allicefactae, allicefactam, allicefactārum, allicefactās, allicefacte, allicefactī, allicefactīs, allicefactō, allicefactōrum, allicefactōs
future participleallicefactūrus
allicefactūra, allicefactūrā, allicefactūrae, allicefactūram, allicefactūrārum, allicefactūrās, allicefactūre, allicefactūrī, allicefactūrīs, allicefactūrō, allicefactūrōrum, allicefactūrōs, allicefactūrum
allicefaciendus
allicefaciundus, allicefacienda, allicefaciendā, allicefaciendae, allicefaciendam, allicefaciendārum, allicefaciendās, allicefaciende, allicefaciendīs, allicefaciendōrum, allicefaciendōs
gerundallicefaciendī, allicefaciendō, allicefaciendumsupineallicefactum, allicefactū

allĭcĕfăcĭo (adl-), ĕre, v. a. alliciofacio, = allicio,
I. to allure (only in the two foll. exs.): quod invitat ad se et adlicefacit, Sen. Ep. 118 dub.: viros ad societatem imperii adlicefactos, Suet. Vit. 14.

Origins

Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin allicefaciō From alliciō + faciō.

Quick answers

What does allicefaciō mean in Latin?
allicefaciō, a verb, means “to allure, entice, seduce”.
What are the principal parts of allicefaciō?
allicefaciō, allicefacere, allicefēcī (third (-iō variant) conjugation, suppletive).
How do you pronounce allicefaciō?
In classical Latin, [al.lɪ.kɛˈfa.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [al.li.t͡ʃeˈfaː.t͡ʃi.o].