LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

adiūtō

adiūtō (present infinitive adiūtāre, perfect active adiūtāvī, supine adiūtātum)
Classical[adˈjuː.toː]Ecclesiastical[adˈjuː.to]

Meaning

  1. to help, serve, assist
    Deus adiūtā RōmānīsGod, help the Romansc. 615 CE, Hexagram (currency)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adiūtōadiūtābamadiūtābōadiūtāvīadiūtāveramadiūtāverō
adiūtārō
2nd sg.adiūtāsadiūtābāsadiūtābisadiūtāvistī
adiūtāstī
adiūtāverās
adiūtārās
adiūtāveris
3rd sg.adiūtatadiūtābatadiūtābitadiūtāvitadiūtāverat
adiūtārat
adiūtāverit
adiūtārit
1st pl.adiūtāmusadiūtābāmusadiūtābimusadiūtāvimusadiūtāverāmusadiūtāverimus
adiūtārimus
2nd pl.adiūtātisadiūtābātisadiūtābitisadiūtāvistis
adiūtāstis
adiūtāverātis
adiūtārātis
adiūtāveritis
adiūtāritis
3rd pl.adiūtantadiūtābantadiūtābuntadiūtāvērunt
adiūtāvēre, adiūtārunt
adiūtāverant
adiūtārant
adiūtāverint
adiūtārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adiūtemadiūtāremadiūtāverim
adiūtārim
adiūtāvissem
adiūtāssem
2nd sg.adiūtēsadiūtārēsadiūtāverīsadiūtāvissēs
adiūtāssēs
3rd sg.adiūtetadiūtāretadiūtāverit
adiūtārit
adiūtāvisset
adiūtāsset
1st pl.adiūtēmusadiūtārēmusadiūtāverīmus
adiūtārīmus
adiūtāvissēmus
adiūtāssēmus
2nd pl.adiūtētisadiūtārētisadiūtāverītis
adiūtārītis
adiūtāvissētis
adiūtāssētis
3rd pl.adiūtentadiūtārentadiūtāverint
adiūtārint
adiūtāvissent
adiūtāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.adiūtoradiūtābaradiūtābor
2nd sg.adiūtāris
adiūtāre
adiūtābāris
adiūtābāre
adiūtāberis
adiūtābere
3rd sg.adiūtāturadiūtābāturadiūtābitur
1st pl.adiūtāmuradiūtābāmuradiūtābimur
2nd pl.adiūtāminīadiūtābāminīadiūtābiminī
3rd pl.adiūtanturadiūtābanturadiūtābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.adiūteradiūtārer
2nd sg.adiūtēris
adiūtēre
adiūtārēris
adiūtārēre
3rd sg.adiūtēturadiūtārētur
1st pl.adiūtēmuradiūtārēmur
2nd pl.adiūtēminīadiūtārēminī
3rd pl.adiūtenturadiūtārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adiūtāadiūtāre
pres. 2nd pl.adiūtāteadiūtāminī
fut. 2nd sg.adiūtātōadiūtātor
fut. 3rd sg.adiūtātōadiūtātor
fut. 2nd pl.adiūtātōte—
fut. 3rd pl.adiūtantōadiūtantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadiūtāreadiūtārī
perfect infinitiveadiūtāvisse
adiūtāsse
adiūtātum esse
future infinitiveadiūtātūrum esseadiūtātum īrī
present participleadiūtāns—
perfect participle—adiūtātus
adiūtāta, adiūtātā, adiūtātae, adiūtātam, adiūtātārum, adiūtātās, adiūtātī, adiūtātōrum, adiūtātōs
future participleadiūtātūrus
adiūtātūra, adiūtātūrā, adiūtātūrae, adiūtātūram, adiūtātūrārum, adiūtātūrās, adiūtātūre, adiūtātūrī, adiūtātūrīs, adiūtātūrō, adiūtātūrōrum, adiūtātūrōs, adiūtātūrum
adiūtandus
adiūtanda, adiūtandā, adiūtandae, adiūtandam, adiūtandārum, adiūtandās, adiūtande, adiūtandīs, adiūtandōrum, adiūtandōs
gerundadiūtandī, adiūtandō, adiūtandumsupineadiūtātum, adiūtātū

adjūto, āvi, ātum, 1,
I. v. freq. [adjuvo] (ante-class.; esp. in Plaut. and Terence, and in later Lat.), to help, to be serviceable to, to assist: aliquem, Att. ap. Non. 424, 2: istocine pacto me adjutas? Plaut. Ps. 1, 1, 81; id. Cas. 3, 3, 17; id. Truc. 2, 5, 26; 2, 7, 8: Pamphilum, Ter. And. 1, 3, 4; id. Heaut. 3, 1, 7; 2, 35; id. Ad. prol. 16; id. Phorm. prol. 34: funus, id. ib. 1, 2, 49.—With two acc.: id adjuta me, quo id fiat facilius, Ter. Eun. 1, 2, 70.—With dat. pers.: adjuta mihi, Pac. ap. Don. ad Ter. Ad. prol. 16; cf. Ruhnk. ad Ter. Hec. 3, 2, 24.—Also on a coin: deus adjuta Romanis, Eckh. D. N. 8, p. 223: saltem nobis adjutāsses, Petr. Fragm. Trag. 62 Burm.—Pass.: adjutamur enim atque alimur certis ab rebus, Lucr. 1, 812.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinadiūtō

Latin iuvō Latin adiuvō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin adiūtō From adiuvō (“help, assist”) + -tō.

Southern Gallo-Romance
  • Catalanajudar
  • Catalanaidar
  • Occitanajudar
  • Occitaneidar
  • Occitanaidar
  • Sabirajudarfrom Occitan ajudar
Insular Romance
  • Sardinianagiudare
  • Sardinianagiudai
  • Sardinianagiadai
Balkano-Romance
  • Romanianajuta
  • Romanianajutare
  • Aromanianagiut
  • Aromanianagiutari
Northern Gallo-Romance
  • Frenchaiderfrom Old French aidier
  • Englishaidfrom Old French aidier
  • Franco-Provençalédiér
  • Scotsaidfrom Old French aidier
  • Normanaîdgifrom Old French aidier
  • Picardaidierfrom Old French aidier
  • Poitevin-Saintongeaisajhidàefrom Old French aidier
  • Franco-Provençalaidierfrom Old French aidier
  • Franco-Provençalaidarfrom Old French aidier
Ibero-Romance
  • Portugueseajudarfrom Old Galician-Portuguese ajudar
  • Spanishayudarfrom Old Spanish ayudar
  • Aragoneseaduyar
  • Aragoneseayutar
  • Asturianayudar
  • Asturianaidar
  • Asturianaxudar
  • Asturianaudar
  • Galicianaxudarfrom Old Galician-Portuguese ajudar
  • Ladinoayudarfrom Old Spanish ayudar
Italo-Dalmatian
  • Italianaiutare
  • Corsicanaiutà
  • Dalmatianayutar
  • Neapolitanajutà
  • Sicilianajutari
  • Venetangiutar
Borrowings
  • Englishadjutant
Rhaeto-Romance
  • Friulianjudâ
  • Ladinjudé
  • Ladindaidé
  • Ladindidèr
  • Romanshgidar
  • Romanshgüdar
  • Romanshgüder
Gallo-Italic
  • Emilianajutär
  • Ligurianaggiuttâ
  • Lombardaidà
  • Lombardvaidà
  • Lombardgiudà
  • Piedmonteseaidé

In English words that came into English from adiūtō

  • aidadiūtō
  • adjutantadiūtō
  • juryadiūtō

Quick answers

What does adiūtō mean in Latin?
adiūtō, a verb, means “to help, serve, assist”.
What are the principal parts of adiūtō?
adiūtō, adiūtāre, adiūtāvī, adiūtātum (first conjugation).
How do you pronounce adiūtō?
In classical Latin, [adˈjuː.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [adˈjuː.to].
Where does adiūtō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin adiūtō.
Which English words come from adiūtō?
English words that go back to Latin adiūtō include aid, adjutant and jury.