adjectivefirst/second-declension adjective
adiūnctus
adiūnctus (feminine adiūncta, neuter adiūnctum, comparative adiūnctior)
Classical[adˈjʊŋk.tʊs]Ecclesiastical[adˈjuŋk.tus]
Meaning
- adjectivebound
- adjectivejoined, composite
- adjectiveadjacent
- adjectiverelevant
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | adiūnctus | adiūncta | adiūnctum |
| genitive | adiūnctī | adiūnctae | adiūnctī |
| dative | adiūnctō | adiūnctae | adiūnctō |
| accusative | adiūnctum | adiūnctam | adiūnctum |
| ablative | adiūnctō | adiūnctā | adiūnctō |
| vocative | adiūncte | adiūncta | adiūnctum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | adiūnctī | adiūnctae | adiūncta |
| genitive | adiūnctōrum | adiūnctārum | adiūnctōrum |
| dative | adiūnctīs | adiūnctīs | adiūnctīs |
| accusative | adiūnctōs | adiūnctās | adiūncta |
| ablative | adiūnctīs | adiūnctīs | adiūnctīs |
| vocative | adiūnctī | adiūnctae | adiūncta |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
adiūnctus adj. with comp.
P. of adiungo, closely connected, joined, united: quae huius causae adiunctiora sunt: huic fundo praedia.—As subst n., a characteristic, adjunct, essential attribute: in adiunctis morabimur, H.: pietatis adiunctum.— Plur, collateral circumstances.
Origins
Perfect passive participle of adiungō (“join to”).
Descendants
- Catalanadjunt
- Englishadjunct
- GermanAdjunkt
- Portugueseadjunto
- Spanishadjunto
- Aromanianagiumtu
- Asturianaxuntu
- Asturianadxuntu
- Danishadjunkt
- Dutchadjunctfrom Middle Dutch adjoinct