LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

adiūmentum

adiūmentum n (genitive adiūmentī)
Classical[ad.juːˈmɛn.tũː]Ecclesiastical[ad.juˈmɛn.tum]

Meaning

  1. help, assistance, support

Declension

declension
formsingularplural
nominativeadiūmentumadiūmenta
genitiveadiūmentīadiūmentōrum
dativeadiūmentōadiūmentīs
accusativeadiūmentumadiūmenta
ablativeadiūmentōadiūmentīs
vocativeadiūmentumadiūmenta

adjūmentum, i, n. a contraction of adjuvamentum, from adjuvo,
I. a means of aid; help, aid, assistance, support (class.): nihil aderat (in illa puella) adjumenti ad pulchritudinem, Ter. Phorm. 1, 2, 55: esse alicui magno adjumento ad victoriam, Cic. Brut. 1, 4: Quam ad rem magnum attulimus adjumentum hominibus nostris, id. Off. 1, 1: adjumenta et subsidia consulatūs, id. Mur. 18: adjumenta salutis, id. Sen. 27: multis aliis adjumentis petitionis ornatus, id. Mur. 53: mihi honoribus, id. Imp. Pomp. 24; id. Fin. 5, 21; id. Fam. 13, 30; Sall. J. 45, 2; Quint. prooem. § 27; Ov. P. 4, 13, 31 al.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinadiūmentum

Latin iuvō Latin adiuvō Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *-mn̥tom Proto-Italic *-mentom Latin -mentum Latin adiūmentum From adiuvō + -mentum.

Quick answers

What does adiūmentum mean in Latin?
adiūmentum, a noun, means “help, assistance, support”.
What is the genitive of adiūmentum?
The genitive singular is adiūmentī. adiūmentum is neuter, second declension.
How do you pronounce adiūmentum?
In classical Latin, [ad.juːˈmɛn.tũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ad.juˈmɛn.tum].
Where does adiūmentum come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin adiūmentum.