LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

adinveniō

adinveniō (present infinitive adinvenīre, perfect active adinvēnī, supine adinventum)
Classical[a.dɪnˈwɛ.ni.oː]Ecclesiastical[a.diɱˈvɛː.ni.o]

Meaning

  1. to find out, devise, invent (in addition to)

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adinveniōadinveniēbamadinveniamadinvēnīadinvēneramadinvēnerō
2nd sg.adinvenīsadinveniēbāsadinveniēsadinvēnistīadinvēnerāsadinvēneris
3rd sg.adinvenitadinveniēbatadinvenietadinvēnitadinvēneratadinvēnerit
1st pl.adinvenīmusadinveniēbāmusadinveniēmusadinvēnimusadinvēnerāmusadinvēnerimus
2nd pl.adinvenītisadinveniēbātisadinveniētisadinvēnistisadinvēnerātisadinvēneritis
3rd pl.adinveniuntadinveniēbantadinvenientadinvēnērunt
adinvēnēre
adinvēnerantadinvēnerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adinveniamadinvenīremadinvēnerimadinvēnissem
2nd sg.adinveniāsadinvenīrēsadinvēnerīsadinvēnissēs
3rd sg.adinveniatadinvenīretadinvēneritadinvēnisset
1st pl.adinveniāmusadinvenīrēmusadinvēnerīmusadinvēnissēmus
2nd pl.adinveniātisadinvenīrētisadinvēnerītisadinvēnissētis
3rd pl.adinveniantadinvenīrentadinvēnerintadinvēnissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.adinvenioradinveniēbaradinveniar
2nd sg.adinvenīris
adinvenīre
adinveniēbāris
adinveniēbāre
adinveniēris
adinveniēre
3rd sg.adinvenīturadinveniēbāturadinveniētur
1st pl.adinvenīmuradinveniēbāmuradinveniēmur
2nd pl.adinvenīminīadinveniēbāminīadinveniēminī
3rd pl.adinveniunturadinveniēbanturadinvenientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.adinveniaradinvenīrer
2nd sg.adinveniāris
adinveniāre
adinvenīrēris
adinvenīrēre
3rd sg.adinveniāturadinvenīrētur
1st pl.adinveniāmuradinvenīrēmur
2nd pl.adinveniāminīadinvenīrēminī
3rd pl.adinvenianturadinvenīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adinvenīadinvenīre
pres. 2nd pl.adinvenīteadinvenīminī
fut. 2nd sg.adinvenītōadinvenītor
fut. 3rd sg.adinvenītōadinvenītor
fut. 2nd pl.adinvenītōte—
fut. 3rd pl.adinveniuntōadinveniuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadinvenīreadinvenīrī
perfect infinitiveadinvēnisseadinventum esse
future infinitiveadinventūrum esseadinventum īrī
present participleadinveniēns—
perfect participle—adinventus
adinventa, adinventā, adinventae, adinventam, adinventārum, adinventās, adinvente, adinventī, adinventīs, adinventō, adinventōrum, adinventōs
future participleadinventūrus
adinventūra, adinventūrā, adinventūrae, adinventūram, adinventūrārum, adinventūrās, adinventūre, adinventūrī, adinventūrīs, adinventūrō, adinventūrōrum, adinventūrōs, adinventūrum
adinveniendus
adinveniundus, adinvenienda, adinveniendā, adinveniendae, adinveniendam, adinveniendārum, adinveniendās, adinveniende, adinveniendīs, adinveniendōrum, adinveniendōs
gerundadinveniendī, adinveniendō, adinveniendumsupineadinventum, adinventū

ăd-invĕnĭo, vēni, ventum, 4, v. a. ad, intens.,
I. to find out, to devise, Vulg. Exod. 35, 33; Dig. 48, 19, 28; cf. also Serv. ad Verg. A. 6, 603: lapicaedinae adinventae sunt, Labi Ins.: si quis ainventus (for adinventus) fuerit hoc fecisse, Mur. Ins. 794.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinadinveniō

Latin inveniō Latin adinveniō From ad- (“to, towards, at”) + inveniō (“find, invent”).

Quick answers

What does adinveniō mean in Latin?
adinveniō, a verb, means “to find out, devise, invent (in addition to)”.
What are the principal parts of adinveniō?
adinveniō, adinvenīre, adinvēnī, adinventum (fourth conjugation).
How do you pronounce adinveniō?
In classical Latin, [a.dɪnˈwɛ.ni.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [a.diɱˈvɛː.ni.o].
Where does adinveniō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin adinveniō.