LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

adimplētiō

adimplētiō f (genitive adimplētiōnis)

Meaning

  1. completion
  2. fulfilment

Declension

declension
formsingularplural
nominativeadimplētiōadimplētiōnēs
genitiveadimplētiōnisadimplētiōnum
dativeadimplētiōnīadimplētiōnibus
accusativeadimplētiōnemadimplētiōnēs
ablativeadimplētiōneadimplētiōnibus
vocativeadimplētiōadimplētiōnēs

ădimplētĭo, ōnis, f. adimpleo.
I. A completing, completion: temporum, Tert. adv. Marc. 5, 17.—
II. A fulfilling, fulfilment: novum (testamentum) veteris adimpletio est, Lact. 4, 20.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin adimplētiō From adimpleō + -tiō.

Quick answers

What does adimplētiō mean in Latin?
adimplētiō, a noun, means “completion; fulfilment”.
What is the genitive of adimplētiō?
The genitive singular is adimplētiōnis. adimplētiō is feminine, third declension.