noun · femininethird declension
additiō
additiō f (genitive additiōnis)
Classical[adˈdɪ.ti.oː]Ecclesiastical[adˈdit.t͡si.o]
Meaning
- alsoaddition
Additio est numeri vel numerorum aggregatio, ut videatur summa excrescens.
Addition is the aggregation of one or more numbers, such that the growing total may be seen.c. 1230, Johannes de Sacrobosco, “De Arte Numerandi”, in Rara Mathematica, published 1841, page 5:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | additiō | additiōnēs |
| genitive | additiōnis | additiōnum |
| dative | additiōnī | additiōnibus |
| accusative | additiōnem | additiōnēs |
| ablative | additiōne | additiōnibus |
| vocative | additiō | additiōnēs |
addĭtĭo, ōnis, f. id.,
I. an adding to, addition:
figurarum additio et abjectio, Quint. 9, 3, 18: Sic corpori fit additio, Cael. Aur. Acut. 2, 37; Prisc. p. 978 P.Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinadditiō
Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰéh₁tder. Proto-Italic *-ðō Latin -dō Latin addō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin additiō From addō (“to put, place, lay”) + -tiō.
Descendants
- Catalanaddició
- Frenchaddition
- Englishadditionfrom French addition
- Italianaddizione
- Occitanaddicion
- Portugueseadição
- Romanianadițiune
- Romanianadiție
- Spanishadición
- Galicianadición