verbthird conjugation, no passive, no supine stem
addiscō
addiscō (present infinitive addiscere, perfect active addidicī)
Classical[adˈdɪs.koː]Ecclesiastical[adˈdis.ko]
Meaning
- to learn in addition to or further
- to be informed, hear, learn
Conjugation conjugation 3 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | addiscō | addiscēbam | addiscam | addidicī | addidiceram | addidicerō |
| 2nd sg. | addiscis | addiscēbās | addiscēs | addidicistī | addidicerās | addidiceris |
| 3rd sg. | addiscit | addiscēbat | addiscet | addidicit | addidicerat | addidicerit |
| 1st pl. | addiscimus | addiscēbāmus | addiscēmus | addidicimus | addidicerāmus | addidicerimus |
| 2nd pl. | addiscitis | addiscēbātis | addiscētis | addidicistis | addidicerātis | addidiceritis |
| 3rd pl. | addiscunt | addiscēbant | addiscent | addidicērunt addidicēre | addidicerant | addidicerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | addiscam | addiscerem | addidicerim | addidicissem |
| 2nd sg. | addiscās | addiscerēs | addidicerīs | addidicissēs |
| 3rd sg. | addiscat | addisceret | addidicerit | addidicisset |
| 1st pl. | addiscāmus | addiscerēmus | addidicerīmus | addidicissēmus |
| 2nd pl. | addiscātis | addiscerētis | addidicerītis | addidicissētis |
| 3rd pl. | addiscant | addiscerent | addidicerint | addidicissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | addisce | — |
| pres. 2nd pl. | addiscite | — |
| fut. 2nd sg. | addiscitō | — |
| fut. 3rd sg. | addiscitō | — |
| fut. 2nd pl. | addiscitōte | — |
| fut. 3rd pl. | addiscuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | addiscere | — |
| perfect infinitive | addidicisse | — |
| present participle | addiscēns | — |
gerundaddiscendī, addiscendō, addiscendum
ad-disco, dĭdĭci, no
I. sup., 3, v. a.
I. To learn in addition to, to learn further:
Quid? qui etiam addiscunt aliquid? ut Solonem versibus gloriantem videmus, qui se cotidie aliquid addiscentem senem fieri dicit, Cic. de Sen. 8, 26; so id. Fin. 5, 29; id. de Or. 3, 36; Ov. M. 3, 593 al. (cf. addocere, Hor. Ep. 1, 5, 18).—II. In gen., to learn, to be informed, to hear:
quos cum venire rex addidicisset, in fugam vertitur, Just. 2, 3, 13.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ad-discō didicī, —, ere,
to learn in addition, gain knowledge of: cottidie aliquid: regimen carinae flectere, O.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinaddiscō
Latin discō Latin addiscō From ad- (“near, at; towards, to”) + discō (“learn; study”).