verbthird conjugation, no passive, no supine stem
condiscō
condiscō (present infinitive condiscere, perfect active condidicī)
Classical[kɔnˈdɪs.koː]Ecclesiastical[konˈdis.ko]
Meaning
- to learn thoroughly (or with another)
Conjugation conjugation 3 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | condiscō | condiscēbam | condiscam | condidicī | condidiceram | condidicerō |
| 2nd sg. | condiscis | condiscēbās | condiscēs | condidicistī | condidicerās | condidiceris |
| 3rd sg. | condiscit | condiscēbat | condiscet | condidicit | condidicerat | condidicerit |
| 1st pl. | condiscimus | condiscēbāmus | condiscēmus | condidicimus | condidicerāmus | condidicerimus |
| 2nd pl. | condiscitis | condiscēbātis | condiscētis | condidicistis | condidicerātis | condidiceritis |
| 3rd pl. | condiscunt | condiscēbant | condiscent | condidicērunt condidicēre | condidicerant | condidicerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | condiscam | condiscerem | condidicerim | condidicissem |
| 2nd sg. | condiscās | condiscerēs | condidicerīs | condidicissēs |
| 3rd sg. | condiscat | condisceret | condidicerit | condidicisset |
| 1st pl. | condiscāmus | condiscerēmus | condidicerīmus | condidicissēmus |
| 2nd pl. | condiscātis | condiscerētis | condidicerītis | condidicissētis |
| 3rd pl. | condiscant | condiscerent | condidicerint | condidicissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | condisce | — |
| pres. 2nd pl. | condiscite | — |
| fut. 2nd sg. | condiscitō | — |
| fut. 3rd sg. | condiscitō | — |
| fut. 2nd pl. | condiscitōte | — |
| fut. 3rd pl. | condiscuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | condiscere | — |
| perfect infinitive | condidicisse | — |
| present participle | condiscēns | — |
gerundcondiscendī, condiscendō, condiscendum
con-disco, dĭdĭci, 3, v. a. *
I. To learn with or in company with one:
ex his, qui mihi Athenis condidicere, App. Flor. 3, n. 18, p. 362, 8.—II. To learn carefully, eagerly, or well, to learn thoroughly (rare but class. in prose and poetry).
(a). With acc.:
modos, Hor. C. 4, 11, 34: crimen a teneris annis, Ov. H. 4, 25: genera plausuum, *Suet. Ner. 20: pacem oculis, Sil. 7, 462.—Far more freq., (b). With inf.:
ego istuc aliis dare condidici, Plaut. Ps. 4, 1, 34: merum bibere, id. Curc. 1, 3, 4; 4, 3, 2; id. Poen. 3, 1, 11: mihi paulo diligentius supplicare, Cic. Planc. 5, 13; * Quint. 1, 9, 2: foris pasci, Col. 7, 3, 19: pauperiem pati, Hor. C. 3, 2, 3.—*(g). With a relative-clause:
condiscere qui pecuniae fructus esset, Cic. Quint. 3, 12.—B. Transf., of inanim. subjects:
ut (flagellum) paulatim condiscat suis radicibus ali, Col. 4, 15, 3; so id. 3, 10, 16; Plin. 21, 5, 11, § 24.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
con-discō didicī, —, ere,
to learn well, learn thoroughly: modos, H.: crimen a teneris annis, O.: supplicare: pauperiem pati, H.: qui pecuniae fructus esset.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincondiscō
Latin discō Latin condiscō From con- + discō.