LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

adaugeō

adaugeō (present infinitive adaugēre, perfect active adauxī, supine adauctum)
Classical[aˈdau̯.ɡe.oː]Ecclesiastical[aˈdaːu̯.d͡ʒe.o]

Meaning

  1. to make greater by adding to; increase, augment; magnify

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adaugeōadaugēbamadaugēbōadauxīadauxeramadauxerō
2nd sg.adaugēsadaugēbāsadaugēbisadauxistīadauxerāsadauxeris
3rd sg.adaugetadaugēbatadaugēbitadauxitadauxeratadauxerit
1st pl.adaugēmusadaugēbāmusadaugēbimusadauximusadauxerāmusadauxerimus
2nd pl.adaugētisadaugēbātisadaugēbitisadauxistisadauxerātisadauxeritis
3rd pl.adaugentadaugēbantadaugēbuntadauxērunt
adauxēre
adauxerantadauxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adaugeamadaugēremadauxerimadauxissem
2nd sg.adaugeāsadaugērēsadauxerīsadauxissēs
3rd sg.adaugeatadaugēretadauxeritadauxisset
1st pl.adaugeāmusadaugērēmusadauxerīmusadauxissēmus
2nd pl.adaugeātisadaugērētisadauxerītisadauxissētis
3rd pl.adaugeantadaugērentadauxerintadauxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.adaugeoradaugēbaradaugēbor
2nd sg.adaugēris
adaugēre
adaugēbāris
adaugēbāre
adaugēberis
adaugēbere
3rd sg.adaugēturadaugēbāturadaugēbitur
1st pl.adaugēmuradaugēbāmuradaugēbimur
2nd pl.adaugēminīadaugēbāminīadaugēbiminī
3rd pl.adaugenturadaugēbanturadaugēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.adaugearadaugērer
2nd sg.adaugeāris
adaugeāre
adaugērēris
adaugērēre
3rd sg.adaugeāturadaugērētur
1st pl.adaugeāmuradaugērēmur
2nd pl.adaugeāminīadaugērēminī
3rd pl.adaugeanturadaugērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adaugēadaugēre
pres. 2nd pl.adaugēteadaugēminī
fut. 2nd sg.adaugētōadaugētor
fut. 3rd sg.adaugētōadaugētor
fut. 2nd pl.adaugētōte—
fut. 3rd pl.adaugentōadaugentor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadaugēreadaugērī
perfect infinitiveadauxisseadauctum esse
future infinitiveadauctūrum esseadauctum īrī
present participleadaugēns—
perfect participle—adauctus
adaucta, adauctā, adauctae, adauctam, adauctārum, adauctās, adaucte, adauctī, adauctīs, adauctō, adauctōrum, adauctōs
future participleadauctūrus
adauctūra, adauctūrā, adauctūrae, adauctūram, adauctūrārum, adauctūrās, adauctūre, adauctūrī, adauctūrīs, adauctūrō, adauctūrōrum, adauctūrōs, adauctūrum
adaugendus
adaugenda, adaugendā, adaugendae, adaugendam, adaugendārum, adaugendās, adaugende, adaugendīs, adaugendōrum, adaugendōs
gerundadaugendī, adaugendō, adaugendumsupineadauctum, adauctū

ăd-augĕo, xi, ctum, 2, v. a.,
I. to make greater by adding to, to increase, augment.
I. In gen.: timet, ne tua duritia adaucta sit, Ter. Heaut. 3, 1, 26: haec maleficia aliis nefariis cumulant atque adaugent, Cic. Rosc. Am. 11; so id. Inv. 1, 3, 4; 2, 18; cf. id. Ac. 1, 5, 21; Auct. Her. 2, 25; Plin. Pan. 22; Cels. 4, 6 med.—
II. Esp., in sacrifices, t. t., to devote (cf. augeo): decumam esse adauctam tibi quam vovi, Plaut. Stich. 2, 2, 62.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinadaugeō

Latin augeō Latin adaugeō From ad- + augeō (“increase”).

Balkano-Romance
  • Romanianadăuga
  • Romanianadăugare
  • Aromanianadavgu
  • Aromanianadãvgari
  • Megleno-Romaniandaug
Gallo-Romance
  • Bourguignonaoirefrom Old French aoire

Quick answers

What does adaugeō mean in Latin?
adaugeō, a verb, means “to make greater by adding to; increase, augment; magnify”.
What are the principal parts of adaugeō?
adaugeō, adaugēre, adauxī, adauctum (second conjugation).
How do you pronounce adaugeō?
In classical Latin, [aˈdau̯.ɡe.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [aˈdaːu̯.d͡ʒe.o].
Where does adaugeō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin adaugeō.