LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

adarō

adarō (present infinitive adarāre, perfect active adarāvī, supine adarātum)
Classical[ˈa.da.roː]Ecclesiastical[ˈaː.da.ro]

Meaning

  1. to plough carefully

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adarōadarābamadarābōadarāvīadarāveramadarāverō
adarārō
2nd sg.adarāsadarābāsadarābisadarāvistī
adarāstī
adarāverās
adarārās
adarāveris
3rd sg.adaratadarābatadarābitadarāvitadarāverat
adarārat
adarāverit
adarārit
1st pl.adarāmusadarābāmusadarābimusadarāvimusadarāverāmusadarāverimus
adarārimus
2nd pl.adarātisadarābātisadarābitisadarāvistis
adarāstis
adarāverātis
adarārātis
adarāveritis
adarāritis
3rd pl.adarantadarābantadarābuntadarāvērunt
adarāvēre, adarārunt
adarāverant
adarārant
adarāverint
adarārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adaremadarāremadarāverim
adarārim
adarāvissem
adarāssem
2nd sg.adarēsadarārēsadarāverīsadarāvissēs
adarāssēs
3rd sg.adaretadarāretadarāverit
adarārit
adarāvisset
adarāsset
1st pl.adarēmusadarārēmusadarāverīmus
adarārīmus
adarāvissēmus
adarāssēmus
2nd pl.adarētisadarārētisadarāverītis
adarārītis
adarāvissētis
adarāssētis
3rd pl.adarentadarārentadarāverint
adarārint
adarāvissent
adarāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.adaroradarābaradarābor
2nd sg.adarāris
adarāre
adarābāris
adarābāre
adarāberis
adarābere
3rd sg.adarāturadarābāturadarābitur
1st pl.adarāmuradarābāmuradarābimur
2nd pl.adarāminīadarābāminīadarābiminī
3rd pl.adaranturadarābanturadarābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.adareradarārer
2nd sg.adarēris
adarēre
adarārēris
adarārēre
3rd sg.adarēturadarārētur
1st pl.adarēmuradarārēmur
2nd pl.adarēminīadarārēminī
3rd pl.adarenturadarārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adarāadarāre
pres. 2nd pl.adarāteadarāminī
fut. 2nd sg.adarātōadarātor
fut. 3rd sg.adarātōadarātor
fut. 2nd pl.adarātōte—
fut. 3rd pl.adarantōadarantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadarāreadarārī
perfect infinitiveadarāvisse
adarāsse
adarātum esse
future infinitiveadarātūrum esseadarātum īrī
present participleadarāns—
perfect participle—adarātus
adarāta, adarātā, adarātae, adarātam, adarātārum, adarātās, adarātī, adarātōrum, adarātōs
future participleadarātūrus
adarātūra, adarātūrā, adarātūrae, adarātūram, adarātūrārum, adarātūrās, adarātūre, adarātūrī, adarātūrīs, adarātūrō, adarātūrōrum, adarātūrōs, adarātūrum
adarandus
adaranda, adarandā, adarandae, adarandam, adarandārum, adarandās, adarande, adarandīs, adarandōrum, adarandōs
gerundadarandī, adarandō, adarandumsupineadarātum, adarātū

ăd-ăro, āre, 1, v. a. ad, intens.,
I. to plough carefully: in an interpolation in Plin. 23, 1, § 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinadarō

Proto-Indo-European *h₂erh₃- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *h₂éryeti ▲ Proto-Indo-European *h₂érh₃trominflu. Proto-Indo-European *h₂érh₃yeti Proto-Italic *araō Latin arō Latin adarō From ad- (“to, towards, at”) + arō (“plough”).

Quick answers

What does adarō mean in Latin?
adarō, a verb, means “to plough carefully”.
What are the principal parts of adarō?
adarō, adarāre, adarāvī, adarātum (first conjugation).
How do you pronounce adarō?
In classical Latin, [ˈa.da.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈaː.da.ro].
Where does adarō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin adarō.