noun · femininethird declension
acervātiō
acervātiō f (genitive acervātiōnis)
Meaning
- The act of heaping or piling up, accumulation.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | acervātiō | acervātiōnēs |
| genitive | acervātiōnis | acervātiōnum |
| dative | acervātiōnī | acervātiōnibus |
| accusative | acervātiōnem | acervātiōnēs |
| ablative | acervātiōne | acervātiōnibus |
| vocative | acervātiō | acervātiōnēs |
ăcervātĭo, ōnis, f. acervo,
I. a heaping up, accumulation:
saporum, Plin. 11, 53, 117.Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin acervō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin acervātiō From acervō (“heap up”) + -tiō.
Descendants
- Englishacervatio
- Italianacervazione
- Portugueseacervação