adverb
acervātim
acervātim (not comparable)
Classical[a.kɛrˈwaː.tĩː]Ecclesiastical[a.t͡ʃerˈvaː.tim]
Meaning
- not comparablein heaps
- figurativelynot comparablebriefly, concisely
ăcervātim, adv. id.,
I. by heaping up or accumulation, by or in heaps.
I. Prop.:
confertos ita acervatim mors accumulabat, Lucr. 6, 1263: stercus aspergi oportere in agro, non acervatim poni, Varr. R. R. 1, 38, 1; so Col. 9, 13, 4; acervatim se de vallo praecipitaverunt, Caes. B. A. 31: cadere, Vulg. Sap. 18, 23; cf.: pulmentis acervatim, panibus aggeratim, poculis agminatim ingestis, App. M. 4, p. 146 Elm.—II. Fig.: i. q. summatim, crowded together, briefly, summarily:
acervatim reliqua dicam, Cic, Clu. 10: multa acervatim frequentans, crowding together many thoughts in one period, id. Or. 25, 85; so Plin. 4, 12, 23, § 69: hactenus populus Romanus cum singulis gentibus, mox acervatim, Flor. 1, 17, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
acervātim adv.
acervus, by heaps, in heaps: se de vallo praecipitare, BA. — Fig., briefly, concisely, summarily: reliqua dicere.
Origins
From acervus (“pile, heap”) + -ātim.