noun · neutersecond declension
accrēsciamentum
accrēsciamentum n (genitive accrēsciamentī)
Ecclesiastical[ak.kreʃ.ʃi.aˈmɛn.tum]
Meaning
- Medieval Latinincrease; accretion
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | accrēsciamentum | accrēsciamenta |
| genitive | accrēsciamentī | accrēsciamentōrum |
| dative | accrēsciamentō | accrēsciamentīs |
| accusative | accrēsciamentum | accrēsciamenta |
| ablative | accrēsciamentō | accrēsciamentīs |
| vocative | accrēsciamentum | accrēsciamenta |
Origins
Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *-mn̥tom Proto-Italic *-mentom Latin -mentum Latin accrēsciamentum From accrēscō + -mentum.