verbfirst conjugation
acclārō
acclārō (present infinitive acclārāre, perfect active acclārāvī, supine acclārātum)
Classical[akˈkɫaː.roː]Ecclesiastical[akˈklaː.ro]
Meaning
- transitiveto make clear, known, or evident, show, reveal
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | acclārō | acclārābam | acclārābō | acclārāvī | acclārāveram | acclārāverō acclārārō |
| 2nd sg. | acclārās | acclārābās | acclārābis | acclārāvistī acclārāstī | acclārāverās acclārārās | acclārāveris |
| 3rd sg. | acclārat | acclārābat | acclārābit | acclārāvit | acclārāverat acclārārat | acclārāverit acclārārit |
| 1st pl. | acclārāmus | acclārābāmus | acclārābimus | acclārāvimus | acclārāverāmus | acclārāverimus acclārārimus |
| 2nd pl. | acclārātis | acclārābātis | acclārābitis | acclārāvistis acclārāstis | acclārāverātis acclārārātis | acclārāveritis acclārāritis |
| 3rd pl. | acclārant | acclārābant | acclārābunt | acclārāvērunt acclārāvēre, acclārārunt | acclārāverant acclārārant | acclārāverint acclārārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | acclārem | acclārārem | acclārāverim acclārārim | acclārāvissem acclārāssem |
| 2nd sg. | acclārēs | acclārārēs | acclārāverīs | acclārāvissēs acclārāssēs |
| 3rd sg. | acclāret | acclārāret | acclārāverit acclārārit | acclārāvisset acclārāsset |
| 1st pl. | acclārēmus | acclārārēmus | acclārāverīmus acclārārīmus | acclārāvissēmus acclārāssēmus |
| 2nd pl. | acclārētis | acclārārētis | acclārāverītis acclārārītis | acclārāvissētis acclārāssētis |
| 3rd pl. | acclārent | acclārārent | acclārāverint acclārārint | acclārāvissent acclārāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | acclāror | acclārābar | acclārābor |
| 2nd sg. | acclārāris acclārāre | acclārābāris acclārābāre | acclārāberis acclārābere |
| 3rd sg. | acclārātur | acclārābātur | acclārābitur |
| 1st pl. | acclārāmur | acclārābāmur | acclārābimur |
| 2nd pl. | acclārāminī | acclārābāminī | acclārābiminī |
| 3rd pl. | acclārantur | acclārābantur | acclārābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | acclārer | acclārārer |
| 2nd sg. | acclārēris acclārēre | acclārārēris acclārārēre |
| 3rd sg. | acclārētur | acclārārētur |
| 1st pl. | acclārēmur | acclārārēmur |
| 2nd pl. | acclārēminī | acclārārēminī |
| 3rd pl. | acclārentur | acclārārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | acclārā | acclārāre |
| pres. 2nd pl. | acclārāte | acclārāminī |
| fut. 2nd sg. | acclārātō | acclārātor |
| fut. 3rd sg. | acclārātō | acclārātor |
| fut. 2nd pl. | acclārātōte | — |
| fut. 3rd pl. | acclārantō | acclārantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | acclārāre | acclārārī |
| perfect infinitive | acclārāvisse acclārāsse | acclārātum esse |
| future infinitive | acclārātūrum esse | acclārātum īrī |
| present participle | acclārāns | — |
| perfect participle | — | acclārātus acclārāta, acclārātā, acclārātae, acclārātam, acclārātārum, acclārātās, acclārātī, acclārātōrum, acclārātōs |
| future participle | acclārātūrus acclārātūra, acclārātūrā, acclārātūrae, acclārātūram, acclārātūrārum, acclārātūrās, acclārātūre, acclārātūrī, acclārātūrīs, acclārātūrō, acclārātūrōrum, acclārātūrōs, acclārātūrum | acclārandus acclāranda, acclārandā, acclārandae, acclārandam, acclārandārum, acclārandās, acclārande, acclārandīs, acclārandōrum, acclārandōs |
gerundacclārandī, acclārandō, acclārandumsupineacclārātum, acclārātū
ac-clāro (adc.), āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to make clear or evident, to show or make known; in the lang. of the augurs:
uti tu signa nobis certa adclarassis (i. e. adclaraveris), Liv. 1, 18 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
acclārō (ad-c-) āvī, —, āre
ad + clarus, in the language of augurs, to make clear, reveal, disclose: uti tu signa nobis certa adclarassis (for adclaraveris), L.
Origins
From ad- (“to, towards, at”) + clārō (“to make bright; to shed light, make clear”), from clārus (“clear, bright; evident”).
Descendants
- Italianacclarare
- Portugueseaclarar
- Spanishaclarar
- Galicianaclarar
- Sicilianacchiarari