LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

acciduus

acciduus (feminine accidua, neuter acciduum)
Classical[akˈkɪ.du.ʊs]Ecclesiastical[atˈt͡ʃiː.du.us]

Meaning

  1. adjectiveunexpected
    dejnde regressīs domum aliam moram accidua carnāliter ægritūdō obtulit nec paucīs diēbus haud leviter nōs exāmināvit.a. 431 CE, Paulinus of Nola, Epistulæ 17.2

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeacciduusacciduaacciduum
genitiveacciduīacciduaeacciduī
dativeacciduōacciduaeacciduō
accusativeacciduumacciduamacciduum
ablativeacciduōacciduāacciduō
vocativeaccidueacciduaacciduum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeacciduīacciduaeaccidua
genitiveacciduōrumacciduārumacciduōrum
dativeacciduīsacciduīsacciduīs
accusativeacciduōsacciduāsaccidua
ablativeacciduīsacciduīsacciduīs
vocativeacciduīacciduaeaccidua

Origins

From accidō + -uus.

Quick answers

What does acciduus mean in Latin?
acciduus, a adjective, means “unexpected”.
How do you pronounce acciduus?
In classical Latin, [akˈkɪ.du.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [atˈt͡ʃiː.du.us].