LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, no perfect or supine stems, impersonal in the passive

accessitō

accessitō (present infinitive accessitāre)
Classical[akˈkɛs.sɪ.toː]Ecclesiastical[atˈt͡ʃɛs.si.to]

Meaning

  1. impersonalintransitiveto approach repeatedly

Conjugation conjugation 1 perfect

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.accessitōaccessitābamaccessitābōaccessitāvīaccessitāveramaccessitāverō
2nd sg.accessitāsaccessitābāsaccessitābisaccessitāvistīaccessitāverāsaccessitāveris
3rd sg.accessitataccessitābataccessitābitaccessitāvitaccessitāverataccessitāverit
1st pl.accessitāmusaccessitābāmusaccessitābimusaccessitāvimusaccessitāverāmusaccessitāverimus
2nd pl.accessitātisaccessitābātisaccessitābitisaccessitāvistisaccessitāverātisaccessitāveritis
3rd pl.accessitantaccessitābantaccessitābuntaccessitāvēre
accessitāvērunt
accessitāverantaccessitāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.accessitemaccessitāremaccessitāverimaccessitāvissem
2nd sg.accessitēsaccessitārēsaccessitāverīsaccessitāvissēs
3rd sg.accessitetaccessitāretaccessitāveritaccessitāvisset
1st pl.accessitēmusaccessitārēmusaccessitāverīmusaccessitāvissēmus
2nd pl.accessitētisaccessitārētisaccessitāverītisaccessitāvissētis
3rd pl.accessitentaccessitārentaccessitāverintaccessitāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.———
2nd sg.———
3rd sg.accessitāturaccessitābāturaccessitābitur
1st pl.———
2nd pl.———
3rd pl.———
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.——
2nd sg.——
3rd sg.accessitēturaccessitārētur
1st pl.——
2nd pl.——
3rd pl.——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.accessitā—
pres. 2nd pl.accessitāte—
fut. 2nd sg.accessitātō—
fut. 3rd sg.accessitātōaccessitātor
fut. 2nd pl.accessitātōte—
fut. 3rd pl.accessitantō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveaccessitāreaccessitārī
perfect infinitiveaccessitāvisse—
present participleaccessitāns—
future participle—accessitandum
gerundaccessitandī, accessitandō, accessitandum

accessĭto, āre,
I. doub. freq. v. [id.], to approach repeatedly: eodem ex agro, Cat. ap. Gell. 18, 12.

Origins

accēdō (“go or come to, approach”) + -tō (frequentative).

Quick answers

What does accessitō mean in Latin?
accessitō, a verb, means “to approach repeatedly”.
What are the principal parts of accessitō?
accessitō, accessitāre (first conjugation, no perfect or supine stems, impersonal in the passive).
How do you pronounce accessitō?
In classical Latin, [akˈkɛs.sɪ.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [atˈt͡ʃɛs.si.to].