verbthird conjugation, no supine stem, impersonal in the passive
accanō
accanō (present infinitive accanere, perfect active accecinī)
Classical[ˈak.ka.noː]Ecclesiastical[ˈak.ka.no]
Meaning
- impersonalintransitiveto sing to or with
Accecinit cantu Graio...
[Pallas] sung with a Greek song...1577, Matthaeus Toscanus, Carmina illustrium poetarum italorum, page 44:
Conjugation conjugation 3 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | accanō | accanēbam | accanam | accecinī | accecineram | accecinerō |
| 2nd sg. | accanis | accanēbās | accanēs | accecinistī | accecinerās | accecineris |
| 3rd sg. | accanit | accanēbat | accanet | accecinit | accecinerat | accecinerit |
| 1st pl. | accanimus | accanēbāmus | accanēmus | accecinimus | accecinerāmus | accecinerimus |
| 2nd pl. | accanitis | accanēbātis | accanētis | accecinistis | accecinerātis | accecineritis |
| 3rd pl. | accanunt | accanēbant | accanent | accecinērunt accecinēre | accecinerant | accecinerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | accanam | accanerem | accecinerim | accecinissem |
| 2nd sg. | accanās | accanerēs | accecinerīs | accecinissēs |
| 3rd sg. | accanat | accaneret | accecinerit | accecinisset |
| 1st pl. | accanāmus | accanerēmus | accecinerīmus | accecinissēmus |
| 2nd pl. | accanātis | accanerētis | accecinerītis | accecinissētis |
| 3rd pl. | accanant | accanerent | accecinerint | accecinissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | — | — | — |
| 2nd sg. | — | — | — |
| 3rd sg. | accanitur | accanēbātur | accanētur |
| 1st pl. | — | — | — |
| 2nd pl. | — | — | — |
| 3rd pl. | — | — | — |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | — | — |
| 2nd sg. | — | — |
| 3rd sg. | accanātur | accanerētur |
| 1st pl. | — | — |
| 2nd pl. | — | — |
| 3rd pl. | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | accane | — |
| pres. 2nd pl. | accanite | — |
| fut. 2nd sg. | accanitō | — |
| fut. 3rd sg. | accanitō | accanitor |
| fut. 2nd pl. | accanitōte | — |
| fut. 3rd pl. | accanuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | accanere | accanī |
| perfect infinitive | accecinisse | — |
| present participle | accanēns | — |
| perfect participle | — | accanta accantā, accantae, accantam, accantārum, accantās, accante, accantī, accantīs, accantō, accantōrum, accantōs, accantum, accantus |
| future participle | accantūra accantūrā, accantūrae, accantūram, accantūrārum, accantūrās, accantūre, accantūrī, accantūrīs, accantūrō, accantūrōrum, accantūrōs, accantūrum, accantūrus | accanendum accanundum, accanenda, accanendā, accanendae, accanendam, accanendārum, accanendās, accanende, accanendīs, accanendōrum, accanendōs, accanendus |
gerundaccanendī, accanendō, accanendumsupineaccantum, accantū
ac-căno or ac-cĭno,
I. to sing to or with any thing, acc. to Varr. L. L. 6, § 75 Müll., and Diom. p. 425 P.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinaccanō
Proto-Indo-European *keh₂n- Proto-Indo-European *kh₂néti Proto-Italic *kanō Latin canō Latin accanō From ac (“to”, “toward”) + canō (“to sing”).