noun · femininefirst declension
abstinentia
abstinentia f (genitive abstinentiae)
Classical[ap.stɪˈnɛn.ti.a]Ecclesiastical[ab.stiˈnɛn.t͡si.a]
Meaning
- feminineabstinence, self-restraint
Abstinentiam neque in imperiis neque in magistratibus praestitit
Neither as magistrate nor general did he show restraint.c. 69 CE – 122 CE, Suetonius, Divi Iulius 54 1 - femininefasting
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | abstinentia | abstinentiae |
| genitive | abstinentiae | abstinentiārum |
| dative | abstinentiae | abstinentiīs |
| accusative | abstinentiam | abstinentiās |
| ablative | abstinentiā | abstinentiīs |
| vocative | abstinentia | abstinentiae |
abstĭnentĭa, ae, f. abstineo,
I. abstinence, self-restraint (the quality by means of which one abstains from unlawful desires, acts, etc., freedom from covetousness (se ab re abstinet); it always has reference to the outward object from which one restrains himself; while the syn. continentia designates merely subjective self-restraint. Yet as early as Cic. these ideas passed into each other, abstinentia being used for continentia, and continentia—referring to an object—taking the place of abstinentia).
I. In gen., a refraining from any thing: conciliare benevolentiam multitudinis abstinentiā et continentiā, i. e. by not violating the right of property (alieno abstinent) and by self-control (se continent), Cic. Off. 2, 22:
possum multa dicere de provinciali in eo magistratu abstinentiā, id. Sest. 3; Cic. Verr. 4, 46; id. Q. Rosc. 17; so id. Att. 5, 17; Sall. C. 3.—II. In later Lat., abstinence from food, fasting, starvation = inedia (v. abstineo):
vitam abstinentiā finivit, he ended his life by starvation, Tac. A. 4, 35; Sen. Ep. 70, 9; 77, 9; cf. Cels. 2, 16; febrem quiete et abstinentiā mitigavit, Quint. 2, 17, 9; so Plin. 27, 55, 80 al.—FromCharlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
abstinentia ae, f
abstinens, abstinence, starvation: abstinentiā vitam finire, Ta.—Self-restraint, integrity: in Papinio fuit hāc abstinentiā, in the case of Papinius: tentata eius est abstinentia a Diomedonte, N.: pro abstinentiā largitio vigebat, S.: excellebat abstinentiā, N.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂ep
- Proto-Indo-European*h₂epó
- Proto-Italic*ap
- Latinabstinentia
Latin ab- Proto-Indo-European *ten- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *tn̥eh₁yéti Proto-Italic *tenēō Latin teneō Latin abstineō Latin abstinens Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin abstinentia From abstinens + -ia.
Descendants
- Catalanabstinència
- Italianastinenza
- Frenchabstinencefrom Old French abstinence
- Englishabstinencefrom Old French abstinence
- Portugueseabstinência
- Romanianabstinență
- Spanishabstinencia
- Hungarianabsztinencia
- Norwegian Bokmålabstinens
- Indonesianabstinensifrom Old French abstinence
In English words that came into English from abstinentia
- abstinenceabstinentia
- abstinencyabstinentia