LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation, no supine stem, impersonal in the passive

absiliō

absiliō (present infinitive absilīre, perfect active absiliī or absiluī or absilīvī)
Classical[apˈsɪ.li.oː]Ecclesiastical[abˈsiː.li.o]

Meaning

  1. impersonalintransitiveto leap, jump, spring off or away

Conjugation conjugation 4 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.absiliōabsiliēbamabsiliamabsiliī
absiluī, absilīvī
absilieram
absilueram, absilīveram
absilierō
absiluerō, absilīverō
2nd sg.absilīsabsiliēbāsabsiliēsabsiliistī
absiluistī, absilīvistī
absilierās
absiluerās, absilīverās
absilieris
absilueris, absilīveris
3rd sg.absilitabsiliēbatabsilietabsiliit
absiluit, absilīvit
absilierat
absiluerat, absilīverat
absilierit
absiluerit, absilīverit
1st pl.absilīmusabsiliēbāmusabsiliēmusabsiliimus
absiluimus, absilīvimus
absilierāmus
absiluerāmus, absilīverāmus
absilierimus
absiluerimus, absilīverimus
2nd pl.absilītisabsiliēbātisabsiliētisabsiliistis
absiluistis, absilīvistis
absilierātis
absiluerātis, absilīverātis
absilieritis
absilueritis, absilīveritis
3rd pl.absiliuntabsiliēbantabsilientabsiliērunt
absiliēre, absiluērunt, absiluēre, absilīvērunt, absilīvēre
absilierant
absiluerant, absilīverant
absilierint
absiluerint, absilīverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.absiliamabsilīremabsilierim
absiluerim, absilīverim
absiliissem
absiluissem, absilīvissem
2nd sg.absiliāsabsilīrēsabsilierīs
absiluerīs, absilīverīs
absiliissēs
absiluissēs, absilīvissēs
3rd sg.absiliatabsilīretabsilierit
absiluerit, absilīverit
absiliisset
absiluisset, absilīvisset
1st pl.absiliāmusabsilīrēmusabsilierīmus
absiluerīmus, absilīverīmus
absiliissēmus
absiluissēmus, absilīvissēmus
2nd pl.absiliātisabsilīrētisabsilierītis
absiluerītis, absilīverītis
absiliissētis
absiluissētis, absilīvissētis
3rd pl.absiliantabsilīrentabsilierint
absiluerint, absilīverint
absiliissent
absiluissent, absilīvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.———
2nd sg.———
3rd sg.absilīturabsiliēbāturabsiliētur
1st pl.———
2nd pl.———
3rd pl.———
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.——
2nd sg.——
3rd sg.absiliāturabsilīrētur
1st pl.——
2nd pl.——
3rd pl.——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.absilī—
pres. 2nd pl.absilīte—
fut. 2nd sg.absilītō—
fut. 3rd sg.absilītōabsilītor
fut. 2nd pl.absilītōte—
fut. 3rd pl.absiliuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveabsilīreabsilīrī
perfect infinitiveabsiliisse
absiluisse, absilīvisse
—
present participleabsiliēns—
future participle—absiliendum
absiliundum, absilienda, absiliendā, absiliendae, absiliendam, absiliendārum, absiliendās, absiliende, absiliendīs, absiliendōrum, absiliendōs, absiliendus
gerundabsiliendī, absiliendō, absiliendum

ab-sĭlĭo, ii and ui, no
I. sup., 4, v. n. and a. [salio], to leap or spring away, to leap off: procul, Luer. 6, 1217.—With acc. rei (as in Gr. φεύγειν τι): nidos tepentes absiliunt (aves), fly from their warm nests, Stat. Th. 6, 97.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂ep
  2. Proto-Indo-European*h₂epó
  3. Proto-Italic*ap
  4. Latinabsiliō

Latin ab- Latin saliō Latin absiliō From ab- (“from, away from”) + saliō (“jump, bound; spring forth”).

Quick answers

What does absiliō mean in Latin?
absiliō, a verb, means “to leap, jump, spring off or away”.
What are the principal parts of absiliō?
absiliō, absilīre, absiliī (fourth conjugation, no supine stem, impersonal in the passive).
How do you pronounce absiliō?
In classical Latin, [apˈsɪ.li.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [abˈsiː.li.o].
Where does absiliō come from?
Proto-Indo-European *h₂ep → Proto-Indo-European *h₂epó → Proto-Italic *ap → Latin absiliō.