verbfourth conjugation, no supine stem, impersonal in the passive
absiliō
absiliō (present infinitive absilīre, perfect active absiliī or absiluī or absilīvī)
Classical[apˈsɪ.li.oː]Ecclesiastical[abˈsiː.li.o]
Meaning
- impersonalintransitiveto leap, jump, spring off or away
Conjugation conjugation 4 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | absiliō | absiliēbam | absiliam | absiliī absiluī, absilīvī | absilieram absilueram, absilīveram | absilierō absiluerō, absilīverō |
| 2nd sg. | absilīs | absiliēbās | absiliēs | absiliistī absiluistī, absilīvistī | absilierās absiluerās, absilīverās | absilieris absilueris, absilīveris |
| 3rd sg. | absilit | absiliēbat | absiliet | absiliit absiluit, absilīvit | absilierat absiluerat, absilīverat | absilierit absiluerit, absilīverit |
| 1st pl. | absilīmus | absiliēbāmus | absiliēmus | absiliimus absiluimus, absilīvimus | absilierāmus absiluerāmus, absilīverāmus | absilierimus absiluerimus, absilīverimus |
| 2nd pl. | absilītis | absiliēbātis | absiliētis | absiliistis absiluistis, absilīvistis | absilierātis absiluerātis, absilīverātis | absilieritis absilueritis, absilīveritis |
| 3rd pl. | absiliunt | absiliēbant | absilient | absiliērunt absiliēre, absiluērunt, absiluēre, absilīvērunt, absilīvēre | absilierant absiluerant, absilīverant | absilierint absiluerint, absilīverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | absiliam | absilīrem | absilierim absiluerim, absilīverim | absiliissem absiluissem, absilīvissem |
| 2nd sg. | absiliās | absilīrēs | absilierīs absiluerīs, absilīverīs | absiliissēs absiluissēs, absilīvissēs |
| 3rd sg. | absiliat | absilīret | absilierit absiluerit, absilīverit | absiliisset absiluisset, absilīvisset |
| 1st pl. | absiliāmus | absilīrēmus | absilierīmus absiluerīmus, absilīverīmus | absiliissēmus absiluissēmus, absilīvissēmus |
| 2nd pl. | absiliātis | absilīrētis | absilierītis absiluerītis, absilīverītis | absiliissētis absiluissētis, absilīvissētis |
| 3rd pl. | absiliant | absilīrent | absilierint absiluerint, absilīverint | absiliissent absiluissent, absilīvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | — | — | — |
| 2nd sg. | — | — | — |
| 3rd sg. | absilītur | absiliēbātur | absiliētur |
| 1st pl. | — | — | — |
| 2nd pl. | — | — | — |
| 3rd pl. | — | — | — |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | — | — |
| 2nd sg. | — | — |
| 3rd sg. | absiliātur | absilīrētur |
| 1st pl. | — | — |
| 2nd pl. | — | — |
| 3rd pl. | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | absilī | — |
| pres. 2nd pl. | absilīte | — |
| fut. 2nd sg. | absilītō | — |
| fut. 3rd sg. | absilītō | absilītor |
| fut. 2nd pl. | absilītōte | — |
| fut. 3rd pl. | absiliuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | absilīre | absilīrī |
| perfect infinitive | absiliisse absiluisse, absilīvisse | — |
| present participle | absiliēns | — |
| future participle | — | absiliendum absiliundum, absilienda, absiliendā, absiliendae, absiliendam, absiliendārum, absiliendās, absiliende, absiliendīs, absiliendōrum, absiliendōs, absiliendus |
gerundabsiliendī, absiliendō, absiliendum
ab-sĭlĭo, ii and ui, no
I. sup., 4, v. n. and a. [salio], to leap or spring away, to leap off: procul, Luer. 6, 1217.—With acc. rei (as in Gr. φεύγειν τι):
nidos tepentes absiliunt (aves), fly from their warm nests, Stat. Th. 6, 97.Origins
- Proto-Indo-European*h₂ep
- Proto-Indo-European*h₂epó
- Proto-Italic*ap
- Latinabsiliō
Latin ab- Latin saliō Latin absiliō From ab- (“from, away from”) + saliō (“jump, bound; spring forth”).