LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

absconditus

absconditus (feminine abscondita, neuter absconditum, adverb absconditē)
Classical[apˈskɔn.dɪ.tʊs]Ecclesiastical[abˈskɔn.di.tus]

Meaning

  1. adjectivesecret, covert

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeabsconditusabsconditaabsconditum
genitiveabsconditīabsconditaeabsconditī
dativeabsconditōabsconditaeabsconditō
accusativeabsconditumabsconditamabsconditum
ablativeabsconditōabsconditāabsconditō
vocativeabsconditeabsconditaabsconditum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeabsconditīabsconditaeabscondita
genitiveabsconditōrumabsconditārumabsconditōrum
dativeabsconditīsabsconditīsabsconditīs
accusativeabsconditōsabsconditāsabscondita
ablativeabsconditīsabsconditīsabsconditīs
vocativeabsconditīabsconditaeabscondita

Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.

absconditus adj.
P. of abscondo, concealed, secret, hidden: gladii; insidiae.—As subst: non obscurum neque absconditum, i. e. not hard to see or to grasp.

Origins

Perfect passive participle of abscondō.

Descendants
  • Italianascondito
  • Spanishescondido
  • Romanianascuns
  • Aromanianascumtu

Quick answers

What does absconditus mean in Latin?
absconditus, a adjective, means “secret, covert”.
How do you pronounce absconditus?
In classical Latin, [apˈskɔn.dɪ.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [abˈskɔn.di.tus].