adjectivefirst/second-declension adjective
absconditus
absconditus (feminine abscondita, neuter absconditum, adverb absconditē)
Classical[apˈskɔn.dɪ.tʊs]Ecclesiastical[abˈskɔn.di.tus]
Meaning
- adjectivesecret, covert
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | absconditus | abscondita | absconditum |
| genitive | absconditī | absconditae | absconditī |
| dative | absconditō | absconditae | absconditō |
| accusative | absconditum | absconditam | absconditum |
| ablative | absconditō | absconditā | absconditō |
| vocative | abscondite | abscondita | absconditum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | absconditī | absconditae | abscondita |
| genitive | absconditōrum | absconditārum | absconditōrum |
| dative | absconditīs | absconditīs | absconditīs |
| accusative | absconditōs | absconditās | abscondita |
| ablative | absconditīs | absconditīs | absconditīs |
| vocative | absconditī | absconditae | abscondita |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
absconditus adj.
P. of abscondo, concealed, secret, hidden: gladii; insidiae.—As subst: non obscurum neque absconditum, i. e. not hard to see or to grasp.
Origins
Perfect passive participle of abscondō.
Descendants
- Italianascondito
- Spanishescondido
- Romanianascuns
- Aromanianascumtu