LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

abrogātiō

abrogātiō f (genitive abrogātiōnis)
Classical[ab.rɔˈɡaː.ti.oː]Ecclesiastical[ab.roˈɡat.t͡si.o]

Meaning

  1. a formal repeal of a law

Declension

declension
formsingularplural
nominativeabrogātiōabrogātiōnēs
genitiveabrogātiōnisabrogātiōnum
dativeabrogātiōnīabrogātiōnibus
accusativeabrogātiōnemabrogātiōnēs
ablativeabrogātiōneabrogātiōnibus
vocativeabrogātiōabrogātiōnēs

abrŏgātĭo, ōnis, f. abrogo,
I. a formal repeal of a law, Cic. Att. 3, 23, 2.

Origins

Latin ab- Latin rogō Latin abrogō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin abrogātiō From abrogō (“abrogate; deprive of”) + -tiō.

Descendants
  • Catalanabrogació
  • Englishabrogation
  • Frenchabrogation
  • Italianabrogazione
  • Occitanabrogacion
  • Portugueseab-rogação
  • Romanianabrogație
  • Spanishabrogación
  • Galicianabrogación

Quick answers

What does abrogātiō mean in Latin?
abrogātiō, a noun, means “a formal repeal of a law”.
What is the genitive of abrogātiō?
The genitive singular is abrogātiōnis. abrogātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce abrogātiō?
In classical Latin, [ab.rɔˈɡaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ab.roˈɡat.t͡si.o].