LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

abditīvus

abditīvus (feminine abditīva, neuter abditīvum)
Classical[ab.dɪˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[ab.diˈtiː.vus]

Meaning

  1. adjectiveremoved or separated from

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeabditīvusabditīvaabditīvum
genitiveabditīvīabditīvaeabditīvī
dativeabditīvōabditīvaeabditīvō
accusativeabditīvumabditīvamabditīvum
ablativeabditīvōabditīvāabditīvō
vocativeabditīveabditīvaabditīvum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeabditīvīabditīvaeabditīva
genitiveabditīvōrumabditīvārumabditīvōrum
dativeabditīvīsabditīvīsabditīvīs
accusativeabditīvōsabditīvāsabditīva
ablativeabditīvīsabditīvīsabditīvīs
vocativeabditīvīabditīvaeabditīva

abdĭtīvus, a, um, adj. abdo.
I. Removed or separated from = remotus, sejunctus: a patre, Plaut. Poen. prol. 65.—
II. ABDITIVI: abortivi, Paul. ex Fest. p. 22 Müll. (without an example).

Origins

From abdō (“to remove, put away”) + īvus.

In English words that came into English from abditīvus

  • abditiveabditīvus

Quick answers

What does abditīvus mean in Latin?
abditīvus, a adjective, means “removed or separated from”.
How do you pronounce abditīvus?
In classical Latin, [ab.dɪˈtiː.wʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ab.diˈtiː.vus].