noun · femininethird declension
abdicātrīx
abdicātrīx f (genitive abdicātrīcis)
Meaning
- renouncer (female)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | abdicātrīx | abdicātrīcēs |
| genitive | abdicātrīcis | abdicātrīcum |
| dative | abdicātrīcī | abdicātrīcibus |
| accusative | abdicātrīcem | abdicātrīcēs |
| ablative | abdicātrīce | abdicātrīcibus |
| vocative | abdicātrīx | abdicātrīcēs |
abdĭcātrix, īcis, f. id.,
I. she that renounces or disclaims any thing (eccl. Lat.):
misericordiae (humanitas), Salv. adv. Avar. 11, p. 76.