verbfourth conjugation, deponent
abblandior
abblandior (present infinitive abblandīrī, perfect active abblanditus sum)
Classical[abˈbɫan.di.ɔr]Ecclesiastical[abˈblan.di.or]
Meaning
- deponentto flatter
Atheniensis, ut ferunt nostri patres factum, laborans mentis inopia atque opum, abblandiebatur sibi ut ditissimo, quod arbitratus navigia sit omnia ingressa portum sua: sed ubi sanus iterum factus, receperit animum prius vagum; ingratus aegre remedium morbi tulit.
ca. 1620, Peter Mease, Adrastus Parentans sive Vindicta - deponentto please
Conjugation conjugation 4 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | abblandior | abblandiēbar | abblandiar | — | — | — |
| 2nd sg. | abblandīris abblandīre | abblandiēbāris abblandiēbāre | abblandiēris abblandiēre | — | — | — |
| 3rd sg. | abblandītur | abblandiēbātur | abblandiētur | — | — | — |
| 1st pl. | abblandīmur | abblandiēbāmur | abblandiēmur | — | — | — |
| 2nd pl. | abblandīminī | abblandiēbāminī | abblandiēminī | — | — | — |
| 3rd pl. | abblandiuntur | abblandiēbantur | abblandientur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | abblandiar | abblandīrer | — | — |
| 2nd sg. | abblandiāris abblandiāre | abblandīrēris abblandīrēre | — | — |
| 3rd sg. | abblandiātur | abblandīrētur | — | — |
| 1st pl. | abblandiāmur | abblandīrēmur | — | — |
| 2nd pl. | abblandiāminī | abblandīrēminī | — | — |
| 3rd pl. | abblandiantur | abblandīrentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | abblandīre | — |
| pres. 2nd pl. | abblandīminī | — |
| fut. 2nd sg. | abblandītor | — |
| fut. 3rd sg. | abblandītor | — |
| fut. 3rd pl. | abblandiuntor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | abblandīrī | — |
| perfect infinitive | abblanditum esse | — |
| future infinitive | abblanditūrum esse | — |
| present participle | abblandiēns | — |
| perfect participle | abblanditus | — |
| future participle | abblanditūrus | abblandiendus abblandiundus |
gerundabblandiendī, abblandiendō, abblandiendumsupineabblanditum, abblanditū
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinabblandior
Latin blandior Latin abblandior From ad- + blandior.