LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation, deponent

abblandior

abblandior (present infinitive abblandīrī, perfect active abblanditus sum)
Classical[abˈbɫan.di.ɔr]Ecclesiastical[abˈblan.di.or]

Meaning

  1. deponentto flatter
    Atheniensis, ut ferunt nostri patres factum, laborans mentis inopia atque opum, abblandiebatur sibi ut ditissimo, quod arbitratus navigia sit omnia ingressa portum sua: sed ubi sanus iterum factus, receperit animum prius vagum; ingratus aegre remedium morbi tulit.ca. 1620, Peter Mease, Adrastus Parentans sive Vindicta
  2. deponentto please

Conjugation conjugation 4 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.abblandiorabblandiēbarabblandiar———
2nd sg.abblandīris
abblandīre
abblandiēbāris
abblandiēbāre
abblandiēris
abblandiēre
———
3rd sg.abblandīturabblandiēbāturabblandiētur———
1st pl.abblandīmurabblandiēbāmurabblandiēmur———
2nd pl.abblandīminīabblandiēbāminīabblandiēminī———
3rd pl.abblandiunturabblandiēbanturabblandientur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.abblandiarabblandīrer——
2nd sg.abblandiāris
abblandiāre
abblandīrēris
abblandīrēre
——
3rd sg.abblandiāturabblandīrētur——
1st pl.abblandiāmurabblandīrēmur——
2nd pl.abblandiāminīabblandīrēminī——
3rd pl.abblandianturabblandīrentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.abblandīre—
pres. 2nd pl.abblandīminī—
fut. 2nd sg.abblandītor—
fut. 3rd sg.abblandītor—
fut. 3rd pl.abblandiuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveabblandīrī—
perfect infinitiveabblanditum esse—
future infinitiveabblanditūrum esse—
present participleabblandiēns—
perfect participleabblanditus—
future participleabblanditūrusabblandiendus
abblandiundus
gerundabblandiendī, abblandiendō, abblandiendumsupineabblanditum, abblanditū

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinabblandior

Latin blandior Latin abblandior From ad- + blandior.

Quick answers

What does abblandior mean in Latin?
abblandior, a verb, means “to flatter; to please”.
What are the principal parts of abblandior?
abblandior, abblandīrī, abblanditus sum (fourth conjugation, deponent).
How do you pronounce abblandior?
In classical Latin, [abˈbɫan.di.ɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [abˈblan.di.or].
Where does abblandior come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin abblandior.