verbfourth conjugation, deponent
ēblandior
ēblandior (present infinitive ēblandīrī, perfect active ēblanditus sum)
Classical[eːˈbɫan.di.ɔr]Ecclesiastical[eˈblan.di.or]
Meaning
- deponentto obtain by flattery
Conjugation conjugation 4 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ēblandior | ēblandiēbar | ēblandiar | — | — | — |
| 2nd sg. | ēblandīris ēblandīre | ēblandiēbāris ēblandiēbāre | ēblandiēris ēblandiēre | — | — | — |
| 3rd sg. | ēblandītur | ēblandiēbātur | ēblandiētur | — | — | — |
| 1st pl. | ēblandīmur | ēblandiēbāmur | ēblandiēmur | — | — | — |
| 2nd pl. | ēblandīminī | ēblandiēbāminī | ēblandiēminī | — | — | — |
| 3rd pl. | ēblandiuntur | ēblandiēbantur | ēblandientur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ēblandiar | ēblandīrer | — | — |
| 2nd sg. | ēblandiāris ēblandiāre | ēblandīrēris ēblandīrēre | — | — |
| 3rd sg. | ēblandiātur | ēblandīrētur | — | — |
| 1st pl. | ēblandiāmur | ēblandīrēmur | — | — |
| 2nd pl. | ēblandiāminī | ēblandīrēminī | — | — |
| 3rd pl. | ēblandiantur | ēblandīrentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | ēblandīre | — |
| pres. 2nd pl. | ēblandīminī | — |
| fut. 2nd sg. | ēblandītor | — |
| fut. 3rd sg. | ēblandītor | — |
| fut. 3rd pl. | ēblandiuntor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | ēblandīrī | — |
| perfect infinitive | ēblanditum esse | — |
| future infinitive | ēblanditūrum esse | — |
| present participle | ēblandiēns | — |
| perfect participle | ēblanditus ēblandita, ēblanditā, ēblanditae, ēblanditam, ēblanditārum, ēblanditās, ēblandite, ēblanditī, ēblanditīs, ēblanditō, ēblanditōrum, ēblanditōs | — |
| future participle | ēblanditūrus ēblanditūra, ēblanditūrā, ēblanditūrae, ēblanditūram, ēblanditūrārum, ēblanditūrās, ēblanditūre, ēblanditūrī, ēblanditūrīs, ēblanditūrō, ēblanditūrōrum, ēblanditūrōs, ēblanditūrum | ēblandiendus ēblandiundus, ēblandienda, ēblandiendā, ēblandiendae, ēblandiendam, ēblandiendārum, ēblandiendās, ēblandiende, ēblandiendīs, ēblandiendōrum, ēblandiendōs |
gerundēblandiendī, ēblandiendō, ēblandiendumsupineēblanditum, ēblanditū
ē-blandĭor, ītus, 4,
I. v. dep. a., to obtain by flattery or coaxing (rare but class.):
enitere, elabora vel potius eblandire, effice, ut, etc., Cic. Att. 16, 16 C, § 12; cf. Plin. 9, 8, 8, § 28; Liv. 27, 31: unum consulatus diem, Tac. H. 3, 37: solitudinem ruris, Col. 8, 11, 1.—II. Of inanimate subjects, to foster, mature by mildness:
caelo fecunditatem omnem eblandito, Plin. 16, 27, 51, § 118; cf. Vitr. 7, 5, 5; and somewhat diferently: ut eblandiatur lac igneam saevitiam, i. e. mitigate and drive it out, Col. 7, 5, 16.!*? Part., eblandītus, a, um, pass., obtained or caught by flattery: eblandita suffragia, Cic. Planc. 4, 10; cf. preces, Plin. Pan. 70 fin.: aures nostrae, Gell. 11, 13, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ē-blandior ītus, īrī, dep.,
to persuade by flattery, obtain by coaxing: eblandire, effice ut, etc.: omnia, L.—P. pass.: eblandita suffragia.