LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation, deponent

ēblandior

ēblandior (present infinitive ēblandīrī, perfect active ēblanditus sum)
Classical[eːˈbɫan.di.ɔr]Ecclesiastical[eˈblan.di.or]

Meaning

  1. deponentto obtain by flattery

Conjugation conjugation 4 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ēblandiorēblandiēbarēblandiar———
2nd sg.ēblandīris
ēblandīre
ēblandiēbāris
ēblandiēbāre
ēblandiēris
ēblandiēre
———
3rd sg.ēblandīturēblandiēbāturēblandiētur———
1st pl.ēblandīmurēblandiēbāmurēblandiēmur———
2nd pl.ēblandīminīēblandiēbāminīēblandiēminī———
3rd pl.ēblandiunturēblandiēbanturēblandientur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ēblandiarēblandīrer——
2nd sg.ēblandiāris
ēblandiāre
ēblandīrēris
ēblandīrēre
——
3rd sg.ēblandiāturēblandīrētur——
1st pl.ēblandiāmurēblandīrēmur——
2nd pl.ēblandiāminīēblandīrēminī——
3rd pl.ēblandianturēblandīrentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ēblandīre—
pres. 2nd pl.ēblandīminī—
fut. 2nd sg.ēblandītor—
fut. 3rd sg.ēblandītor—
fut. 3rd pl.ēblandiuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveēblandīrī—
perfect infinitiveēblanditum esse—
future infinitiveēblanditūrum esse—
present participleēblandiēns—
perfect participleēblanditus
ēblandita, ēblanditā, ēblanditae, ēblanditam, ēblanditārum, ēblanditās, ēblandite, ēblanditī, ēblanditīs, ēblanditō, ēblanditōrum, ēblanditōs
—
future participleēblanditūrus
ēblanditūra, ēblanditūrā, ēblanditūrae, ēblanditūram, ēblanditūrārum, ēblanditūrās, ēblanditūre, ēblanditūrī, ēblanditūrīs, ēblanditūrō, ēblanditūrōrum, ēblanditūrōs, ēblanditūrum
ēblandiendus
ēblandiundus, ēblandienda, ēblandiendā, ēblandiendae, ēblandiendam, ēblandiendārum, ēblandiendās, ēblandiende, ēblandiendīs, ēblandiendōrum, ēblandiendōs
gerundēblandiendī, ēblandiendō, ēblandiendumsupineēblanditum, ēblanditū

ē-blandĭor, ītus, 4,
I. v. dep. a., to obtain by flattery or coaxing (rare but class.): enitere, elabora vel potius eblandire, effice, ut, etc., Cic. Att. 16, 16 C, § 12; cf. Plin. 9, 8, 8, § 28; Liv. 27, 31: unum consulatus diem, Tac. H. 3, 37: solitudinem ruris, Col. 8, 11, 1.—
II. Of inanimate subjects, to foster, mature by mildness: caelo fecunditatem omnem eblandito, Plin. 16, 27, 51, § 118; cf. Vitr. 7, 5, 5; and somewhat diferently: ut eblandiatur lac igneam saevitiam, i. e. mitigate and drive it out, Col. 7, 5, 16.!*? Part., eblandītus, a, um, pass., obtained or caught by flattery: eblandita suffragia, Cic. Planc. 4, 10; cf. preces, Plin. Pan. 70 fin.: aures nostrae, Gell. 11, 13, 5.

Quick answers

What does ēblandior mean in Latin?
ēblandior, a verb, means “to obtain by flattery”.
What are the principal parts of ēblandior?
ēblandior, ēblandīrī, ēblanditus sum (fourth conjugation, deponent).
How do you pronounce ēblandior?
In classical Latin, [eːˈbɫan.di.ɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [eˈblan.di.or].