adjectivefirst/second-declension adjective
mōnstruōsus
mōnstruōsus (feminine mōnstruōsa, neuter mōnstruōsum)
Classical[mõː.struˈoː.sʊs]Ecclesiastical[mon.struˈɔː.s̬us]
Meaning
- adjectivestrange, preternatural, monstrous
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mōnstruōsus | mōnstruōsa mōnstrōsa | mōnstruōsum mōnstrōsum |
| genitive | mōnstruōsī mōnstrōsī | mōnstruōsae mōnstrōsae | mōnstruōsī mōnstrōsī |
| dative | mōnstruōsō mōnstrōsō | mōnstruōsae mōnstrōsae | mōnstruōsō mōnstrōsō |
| accusative | mōnstruōsum mōnstrōsum | mōnstruōsam mōnstrōsam | mōnstruōsum mōnstrōsum |
| ablative | mōnstruōsō mōnstrōsō | mōnstruōsā mōnstrōsā | mōnstruōsō mōnstrōsō |
| vocative | mōnstruōse mōnstrōse | mōnstruōsa mōnstrōsa | mōnstruōsum mōnstrōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mōnstruōsī mōnstrōsī | mōnstruōsae mōnstrōsae | mōnstruōsa mōnstrōsa |
| genitive | mōnstruōsōrum mōnstrōsōrum | mōnstruōsārum mōnstrōsārum | mōnstruōsōrum mōnstrōsōrum |
| dative | mōnstruōsīs mōnstrōsīs | mōnstruōsīs mōnstrōsīs | mōnstruōsīs mōnstrōsīs |
| accusative | mōnstruōsōs mōnstrōsōs | mōnstruōsās mōnstrōsās | mōnstruōsa mōnstrōsa |
| ablative | mōnstruōsīs mōnstrōsīs | mōnstruōsīs mōnstrōsīs | mōnstruōsīs mōnstrōsīs |
| vocative | mōnstruōsī mōnstrōsī | mōnstruōsae mōnstrōsae | mōnstruōsa mōnstrōsa |
monstrŭōsus (post-class. mon-strōsus), a, um, adj. monstrum,
I. strange, preternatural, monstrous (class.):
monstruosissima bestia, of the ape, Cic. Div. 2, 32, 69: hominum partus monstrosi, Luc. 1, 557: ferculum longe monstruosius, Petr. 69: scriptis monstruosus, Suet. Gram. 15: libidines, unnatural, id. Calig. 16: mulier si monstrosum aliquid aut prodigiosum enixa sit, Paul. Sent. 4, 9, 3 (but in Cic. Fin. 1, 18, 61, instead of monstrosi the correct reading seems to be morosi; so B. and K.; v. Madv. ad h. l.).—Hence, * adv.: monstrŭōsē (monstrōsē), strangely, unnaturally, monstrously: cogitare, Cic. Div. 2, 71, 146.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
(mōnstruōsus) adj.
monstrum, strange, monstrous .—Only sup: monstruosissima bestia (the ape).
Origins
- Proto-Indo-European*men-
- Proto-Indo-European*monéyeti
- Proto-Italic*man-eje-
- Proto-Italic*moneō
- Proto-Italic*monestrom
- Latinmōnstruōsus
Latin -ōsus Latin mōnstruōsus From mōnstrum (“portent, monstrosity”) + -ōsus (“full of”, suffix forming an augmentative adjective).
Descendants
- Englishmonstrous
- Frenchmonstrueux
- Italianmostruoso
- Portuguesemonstruoso
- Romanianmonstruos
- Spanishmonstruoso
- Asturianmonstruosu
- Galicianmonstruoso
In English words that came into English from mōnstruōsus
- monstrousmonstrosus
- monstrositymōnstruōsitās